ალონსომ ჩელსი ბრენტფორდთან სათამაშოდ სათანადოდ ვერ მოამზადა

პარასკევს საღამოს ბრენტფორდი თავის სტილში თამაშობდა: დაუნდობლად ორგანიზებულად, ფიზიკური ძალითა და ტაქტიკური დისციპლინით. პერსონალური პრესინგით მან ჩელსის მისთვის არასასურველი თამაშის სტილი მოახვია თავს. ბრენტფორდი თამაშს შლიდა, შეხვედრას ქაოსურს ხდიდა და გადამწყვეტ მომენტებს იყენებდა: პირველი და მესამე გოლები სტანდარტული მდგომარეობებიდან გაიტანა, მეორე კი კონტრშეტევაზე.

ეს ბრენტფორდის ტიპური თამაში იყო. საუკეთესო ფორმაში მყოფი გუნდის შეჩერება ზოგჯერ უბრალოდ შეუძლებელია, განსაკუთრებით საკუთარ მოედანზე. თუმცა ჩნდება კითხვა: შეისწავლა თუ არა ხაბი ალონსომ მეტოქე სათანადოდ?

პირდაპირ რომ ვთქვათ, ეს ახალი ნახევარდაცვის წყვილის გამოსაცდელად შესაფერისი დრო არ იყო. ორივე ფეხბურთელმა პრემიერ-ლიგაში სასტარტო შემადგენლობაში პირველად ითამაშა. ერთი ახალგაზრდა მოთამაშეა, რომელსაც ინგლისში მხოლოდ რამდენიმე შეხვედრა ჩაუტარებია. მეორე ვეტერანია, რომელსაც ბრენტფორდის მსგავსი პრესინგიდან გამოსასვლელად საჭირო მოქნილობა არასდროს ჰქონია.

როგორც ორი კვირის წინ აღვნიშნე, ალონსოს ორკაციან ნახევარდაცვას ისეთი ტაქტიკური ხარვეზები აქვს, რომელთა გამოსწორებაც შესაძლოა შეუძლებელი აღმოჩნდეს. ჯორდან ჰენდერსონისა და ვალენტინ ბარკოს წყვილი ამ პრობლემებს ნამდვილად ვერ მოაგვარებს, განსაკუთრებით ბრენტფორდის ნახევარდაცვის წინააღმდეგ.

ერთ-ერთი ტიპური ეპიზოდი ნათლად აჩვენებს, რა ვერ იმუშავა. ბრენტფორდმა პოზიციები შეინარჩუნა და ლაკრუა აიძულა, ბურთი 13 წამის განმავლობაში დაეჭირა. შემდეგ მან მარცხნივ სარისკო გრძელი გადაცემის შესრულება სცადა. სხვა არჩევანი არ ჰქონდა, რადგან ბრენტფორდის პერსონალური პრესინგი ყველა ვარიანტს კეტავდა. არც ბარკოს და არც ჰენდერსონს არ შეეძლო ბურთის საიმედოდ მიღება, ზეწოლის გაძლება და მეტოქის ხაზების გარღვევა.

კონტრშეტევაზე გატანილი მეორე გოლიც იმავე პრობლემას მოჰყვა. ჰენდერსონმა ბურთი მიიღო, მაგრამ ხაზებს შორის გადაცემის ვარიანტი ვერ დაინახა. მან სარისკო პასი შეასრულა, რომელიც მეტოქემ ჩაჭრა და შეტევა გოლით დასრულდა.

სათადარიგოთა სკამზე მყოფი მალო გუსტო და რომეო ლავია ამ ამოცანას გაცილებით უკეთ მოერგებოდნენ. თუმცა უფრო მნიშვნელოვანი ისაა, რომ ალონსოს 3-4-2-1 სქემა უნდა შეეცვალა.

ეს სქემა უკვე ზედმეტად ადვილად იკითხება. კიტ ენდრიუსის მსგავსი მწვრთნელისთვის მის წინააღმდეგ გეგმის მომზადებაც მარტივია. მორგან როჯერსს ან კოულ პალმერს უკან და ფლანგზე უნდა დაეხია. სხვა ვარიანტად, ერთ-ერთ განაპირა მცველს ცენტრში უნდა შეეწია და რიცხობრივი უპირატესობა შეექმნა. ჩელსის რაიმე მოულოდნელი სვლა სჭირდებოდა, რაც ბრენტფორდს დააბნევდა ან პერსონალური მეურვეობისას ერთ ფეხბურთელს მაინც პოზიციას დაატოვებინებდა.