ქვეყანას გადამწყვეტი საბიუჯეტო კენჭისყრა ელის, საპროტესტო აქციები კი არეულობაში გადაიზარდა.
‘France, truly, is on the brink’ and just days away from a make-or-break moment in its debt crisis, analyst warns, as protests turn into riots
წყარო: Fortune. ქართული თარგმანი — შიკრიკი.

ტექსტი ავტომატურად ითარგმნა. წყარო: Fortune.
ზოგ ქალაქში არეულობა დაიწყო. ხალხმა ძვირად ღირებული საქონლის ბუტიკები და სუპერმარკეტები გაძარცვა, საზოგადოებრივი შენობები დააზიანა და ზოგიერთ მათგანს ცეცხლიც წაუკიდა.
ამას წინ უძღოდა მასობრივი დემონსტრაციები, რომლებიც ამ თვის დასაწყისში გაიმართა. სტუდენტები გაპარტახებულ საკლასო ოთახებს, მასწავლებლების ნაკლებობასა და ტემპერატურის მატებისთვის მოუმზადებელ შენობებს აპროტესტებდნენ. აქციის მონაწილეებმა ამის მიზეზად საჯარო განათლებაში ინვესტიციების მრავალწლიანი ნაკლებობა დაასახელეს.
ამავე დროს, საფრანგეთის მზარდმა ვალმა ობლიგაციების შემოსავლიანობა ბოლო 24 წლის უმაღლეს დონემდე გაზარდა. მსგავსი გამაფრთხილებელი ნიშნები 2011 წლის ევროზონის ვალის კრიზისის შემდეგ არ დაფიქსირებულა.
საფრანგეთის მომავალი პრეზიდენტობისთვის ბრძოლაში ულტრამემარჯვენე და ულტრამემარცხენე კანდიდატები ლიდერობენ. არჩევნები გაზაფხულზე გაიმართება. ბაზრები სულ უფრო ნაკლებად ენდობიან, რომ რომელიმე მხარე დეფიციტის შესაკავებლად აუცილებელ მტკივნეულ ნაბიჯებს გადადგამს.
Eurasia Group-ის ევროპული მიმართულების მმართველი დირექტორის, მუჯთაბა რაჰმანის შეფასებით, საფრანგეთი ერთდროულად ლიბერალური დემოკრატიის, ფისკალური არასწორი მართვისა და ახალგაზრდების გაუცხოების კრიზისებს განიცდის.
რაჰმანმა ხუთშაბათს New York Times-ში გამოქვეყნებულ საავტორო წერილში დაწერა: „მაგრამ ფისკალური კრიზისი ყველაზე სახიფათოა. ის ქვეყნის მრავალი პრობლემის საფუძველია და საფრანგეთს განადგურებით ემუქრება“. მან დასძინა: „საფრანგეთი მართლაც ზღვარზეა“.
ეს კრიზისები ერთმანეთთანაცაა დაკავშირებული. რაჰმანმა მაგალითად აღნიშნა, რომ საფრანგეთის განათლების ხარჯები ევროკავშირის საშუალო მაჩვენებელს აღემატება. თუმცა თანხის მეოთხედზე მეტი პენსიაზე გასული მასწავლებლების პენსიებს ხმარდება.
ნობელის პრემიის ლაურეატმა პოლ კრუგმანმაც საფრანგეთის უხვი საპენსიო დანახარჯები სტუდენტების პროტესტს პირდაპირ დაუკავშირა. კრუგმანმა გასულ კვირას Substack-ზე დაწერა, რომ განათლების დაფინანსება უკიდურესად გულუხვი სახელმწიფო საპენსიო გეგმის გამო დაზარალდა. მისი შეფასებით, საფრანგეთი უფროსი ასაკის ფრანგებს ფაქტობრივად ყველა დანარჩენის ხარჯზე აფინანსებს.
საფრანგეთის სახელმწიფო ვალმა რეკორდულ 4 ტრილიონ დოლარს, ანუ მშპ-ის 119%-ს მიაღწია. ეს მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდგომი პერიოდის შემდეგ ყველაზე მაღალი თანაფარდობაა.
პანდემიამ, უკრაინისა და ირანის ომებმა საფრანგეთის ფისკალური მდგომარეობა გააუარესა. ამასთან, პრეზიდენტმა ემანუელ მაკრონმა ვალის შესაკავებლად გამიზნულ რეფორმებზე უკან დაიხია.
პრემიერ-მინისტრების ხშირი ცვლის ფონზე თანამდებობა ბოლოს სებასტიენ ლეკორნიუმ დაიკავა. მან 2027 წლის ბიუჯეტი წარადგინა, რომელიც დეფიციტს მშპ-ის 5,4%-დან 5%-მდე ზომიერად შეამცირებს. ეროვნულ ასამბლეაში პირველი გადამწყვეტი კენჭისყრა სამშაბათს გაიმართება.

Alberta has the world’s fourth-largest oil reserves and sends 90% of its crude exports to the U.S. — It will vote on a first step to leaving Canada
რაჰმანმა ივარაუდა: „თუ მისი მთავრობა ბიუჯეტის დამტკიცებას ვერ შეძლებს, საფრანგეთის ვალის მომსახურების ღირებულება შეიძლება მკვეთრად გაიზარდოს“. მან დასძინა: „საფრანგეთი შეიძლება იძულებული გახდეს, საერთაშორისო სავალუტო ფონდს დახმარება სთხოვოს და იმავე დახმარებისთვის ევროპის ცენტრალურ ბანკს შეევედროს. ეს მსოფლიოს სიდიდით მეშვიდე ეკონომიკისთვის დამამცირებელი იქნება“.
რაჰმანმა აღნიშნა, რომ ბაზრის უნდობლობა საფრანგეთის მიმართ უფრო პოლიტიკური ხასიათისაა, ვიდრე ეკონომიკური. ინვესტორები შიშობენ, რომ ქვეყნის მართვა შეუძლებელი გახდა, ხოლო უკიდურესი მემარცხენეები და მემარჯვენეები აუცილებელ ცვლილებებს ნაკლებად განახორციელებენ.
ულტრამემარჯვენე ლიდერმა მარინ ლე პენმა პირობა დადო, რომ საპენსიო ასაკს კვლავ 62 წლამდე შეამცირებს. მან ადრე მისი 60 წლამდე შემცირებაც კი წამოაყენა. ამავე დროს, ულტრამემარცხენე საპრეზიდენტო კანდიდატი ჟან-ლუკ მელანშონი ცენტრალური ბანკის მიერ ფლობილი საფრანგეთის ვალის უბრალოდ გაუქმების გეგმით ატარებს კამპანიას.
რაჰმანის თქმით, ასეთი პოზიციები ხსნის, რატომ გაზარდეს ობლიგაციების ინვესტორებმა საფრანგეთის სესხების ღირებულება უკიდურესად მაღალ ნიშნულამდე. მან დაწერა: „ისინი შიშობენ, რომ ქვეყანა სოციალურად არასტაბილური და ინსტიტუციურად პარალიზებული ხდება“.
რაჰმანის შეფასებით, მაისის საპრეზიდენტო არჩევნები ფინანსური ბაზრებისთვის არც ისე გადამწყვეტი იქნება. ივნისის საპარლამენტო არჩევნებმა შესაძლოა ახალ პრეზიდენტს საპარლამენტო უმრავლესობა ვერ მოუტანოს, რაც შემდგომ პოლიტიკურ ჩიხს შექმნის.
საფრანგეთს მომავალ კვირაში გარდაუვალი კატასტროფის თავიდან აცილება შეუძლია. ამისთვის ლე პენმა ასამბლეაში თავის მოკავშირეებს ბიუჯეტის კენჭისყრაზე თავის შეკავება უნდა უბრძანოს, რაც მის დამტკიცებას შესაძლებელს გახდის.
რაჰმანმა გააფრთხილა: „ამან შესაძლოა ამ ეტაპზე თავიდან აგვაცილოს ისეთი კოლაფსი, როგორიც ფინანსური კრახის შემდეგ საბერძნეთმა განიცადა. მაგრამ საფრანგეთი საკუთარ ბედს ვეღარ აკონტროლებს“.
სესხების ღირებულების მკვეთრი ზრდა მიანიშნებს, რომ საფრანგეთი ობლიგაციების ბაზრის ნებაზეა დამოკიდებული. ბაზარი უკვე ითვალისწინებს ვალის შეუსრულებლობის მზარდ ალბათობას. მსგავსი ვითარებაა გაერთიანებულ სამეფოში, რომელიც ფაქტობრივად ობლიგაციების ბაზრის ეგრეთ წოდებულ მკაცრ მოთამაშეებზეა დამოკიდებული.
Macquarie Group-ის სავალუტო და საპროცენტო განაკვეთების გლობალურმა სტრატეგმა ტიერი ვიზმანმა სამშაბათს გამოქვეყნებულ წერილში განაცხადა, რომ საფრანგეთს მდგომარეობის გამოსასწორებლად და ობლიგაციების ბაზრის დასამშვიდებლად რამდენიმე მძიმე რყევის გავლა მოუწევს.
ეს შეიძლება მოიცავდეს უნდობლობის კენჭისყრას, რის შემდეგაც ეროვნული ასამბლეა ქვეყნის მართვას ვეღარ შეძლებს. შესაძლო მოვლენებს შორისაა Moody’s-ის მიერ საკრედიტო რეიტინგის შემცირება, ქუჩის პროტესტისა და ძალადობის გაფართოება და საფრანგეთის ობლიგაციების შემოსავლიანობის სხვაობის უფრო მკვეთრი, გადამდები ზრდა. ამ ჩამონათვალში ლე პენის პრეზიდენტად არჩევაც შედის.
ვიზმანის შეფასებით, ევროპის ცენტრალური ბანკიც სწრაფად არ ჩაერევა, რადგან „მორალური რისკის“ წახალისება არ სურს. დახმარების სხვა მექანიზმებს კი საფრანგეთის მასშტაბის ეკონომიკისთვის საკმარისი რესურსი არ გააჩნია.
ვიზმანმა დასძინა: „ნებისმიერ შემთხვევაში, როგორც ჩანს, ფისკალური პასუხისმგებლობის უფსკრულის მეორე მხარეს გადასასვლელად ჯერ ხეობის გავლა იქნება საჭირო“. მან ასევე აღნიშნა: „მხოლოდ მომდევნო რამდენიმე თვის მთელი ამ გარდამქმნელი ტკივილის შემდეგ შეიძლება საფრანგეთმა სიმტკიცე მოიკრიბოს და მკაცრი ეკონომიის კურსი აიღოს“.
თემებიემანუელ მაკრონიმარინ ლე პენიმუჯთაბა რაჰმანიპოლ კრუგმანიჟან-ლუკ მელანშონისებასტიენ ლეკორნიუტიერი ვიზმანიEurasia GroupMacquarie Groupსაფრანგეთი
შეადარე თარგმანი გამოცემის ორიგინალურ ტექსტს.
გამოქვეყნდა 18 ოქტომბერი, 2026

U.S. debt interest payments hit $3 billion a day and jumped 8% in fiscal 2026 — faster than total federal spending, revenue and GDP growth

The Iran war has cost the average U.S. household the equivalent of almost $2,000, and the energy portion goes up $50 a week, top economist says

Energie: Netzentgelte für Strom und Gas steigen 2027

Handel: China plant neue Exportkontrollen für Schlüsseltechnologien

U.S. budget deficit swells to almost $2 trillion for fiscal 2026, up 12% in a single year
კომენტარი (0)
გაგვიზიარე შენი აზრი.
კომენტარები ავტომატურად მოწმდება.
აზრის გასაზიარებლად შექმენი ანგარიში ან შედი.
კომენტარები ჯერ არ არის. დაწერე პირველი.