ბატამის მცხოვრებლები მონაცემთა ცენტრებს წყლის დეფიციტში ადანაშაულებენ

აქციის მონაწილე დევი სუსანტიმ ბი-ბი-სის უთხრა: „ბოლო სამი თვეა, ჩვენს ონკანებში ერთი წვეთიც არ მოსულა. მონაცემთა ცენტრების მოსვლამდე წყალმომარაგება საიმედო იყო“. მისი თქმით, სოფელ ბაკაუ სერიპში ხალხი ცისტერნებით მიწოდებულ „ჭუჭყიან, მღვრიე და სუნიან“ წყალზეა დამოკიდებული.

ბატამის წყალმომარაგების სამსახურმა განაცხადა, რომ მიწოდების გაუმჯობესებაზე მუშაობს. თუმცა უწყებას არ დაუკონკრეტებია, შეფერხება მონაცემთა ცენტრების მოთხოვნას უკავშირდება თუ არა. ვაჭრობისა და მრეწველობის ზედამხედველმა სააგენტო BP Batam-მა მიზეზად ხანგრძლივი გვალვა დაასახელა. სააგენტომ უარყო, რომ სახლებისთვის განკუთვნილი წყალი მონაცემთა ცენტრებში მიემართება.

აგვისტოსა და სექტემბერში გამართული აქციების შემდეგ ხელისუფლებამ კომპანიებს საკუთარი გამტკნარებელი დანადგარების აშენება მოსთხოვა. მათ წყალსაცავებიდან მტკნარ წყალზე დაყრდნობა აღარ უნდა შეძლონ. თუმცა ადგილობრივები შიშობენ, რომ წყლისთვის სერვერებთან უწევთ კონკურენცია.

ნორვეგიის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიის უნივერსიტეტის პროფესორმა აგუს ჰასანმა აღნიშნა, რომ ინდონეზიაში მონაცემთა ცენტრების მიერ წყლის მოხმარების სანდო მონაცემები მწირია. კომპანიები ამ ინფორმაციას საკუთრებად მიიჩნევენ. მან დასძინა: „მონაცემთა ცენტრები გონივრულად, გამჭვირვალედ და პასუხისმგებლობით უნდა ავაშენოთ და ციფრების ნახვა მოვითხოვოთ. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ისინი, ვისაც ონკანები უშრებათ და ინფორმაციას უმალავენ, წინააღმდეგობას სამართლიანად გაუწევენ“.

აშშ-დან და გაერთიანებული სამეფოდან აზიამდე მონაცემთა ცენტრების წინააღმდეგ უკმაყოფილება იზრდება. ტექნოლოგიური კომპანიები ხელოვნური ინტელექტის ინფრასტრუქტურაში მილიარდებს აბანდებენ. მოსახლეობას უზარმაზარი უფანჯრო შენობები, მუდმივი ხმაური, ღამის განათება და წყალსა და ენერგიაზე ზეწოლა აწუხებს.

ელექტროენერგია ცენტრებს ამუშავებს, წყალი კი სერვერებს გადახურებისგან იცავს. აშშ-ში ჩატარებული კვლევის თანახმად, ტიპური მონაცემთა ცენტრი დღეში დაახლოებით 300 000 გალონ წყალს მოიხმარს. ეს დაახლოებით 1 000 ამერიკული ოჯახის მოხმარებას უდრის. მალაიზიის ცენტრალური ბანკის მონაცემებით, 50MW სიმძლავრის უფრო დიდ ობიექტს დღეში 2 200 ოჯახის ოდენობის წყალი სჭირდება. ის 22 000 სახლისთვის საკმარის ელექტროენერგიასაც მოიხმარს.

ბატამის ცენტრების მოხმარება უცნობია. კუნძულზე წყლის დეფიციტი ხშირია, წელს კი ვითარება შესაძლოა ისტორიულმა „სუპერ“ ელ-ნინიომ გააუარესა. ბუნებრივი მტკნარი წყლის გარეშე დარჩენილი 1,3 მილიონი მცხოვრები ექვს ხელოვნურ წყალსაცავში შეგროვებულ წვიმის წყალზეა დამოკიდებული.

ადგილობრივი გარემოსდაცვითი არაკომერციული ორგანიზაცია Akar Bhumi Indonesia-ს გათვლებით, ნონგსის წყალსაცავი უწვიმობის შემთხვევაში მომდევნო თვეში დაშრება. ის დევის სოფელს წყლით ამარაგებს. დევიმ თქვა: „წყლის დეფიციტი ჩვენს შემოსავალზე მოქმედებს. ბრინჯისთვის განკუთვნილ ფულს ახლა წყლის კასრებში ვხარჯავთ“. მისი თქმით, მისი ქმარი წყლის მისაღებად მთელი ღამე ფხიზლობს და დილით პირდაპირ სამსახურში მიდის.