ფიფპრო: ქალთა ფეხბურთის მილიარდიანი ზრდა მოთამაშეებს მიღმა ტოვებს

ყველა რესპონდენტი თავისი ქვეყნის უმაღლესი დივიზიონის კლუბში თამაშობდა. წერილობითი კონტრაქტის არსებობა მხოლოდ 78%-მა დაადასტურა, ხოლო 82%-მა თქვა, რომ კლუბი ანაზღაურებას უხდიდა. მხოლოდ 57%-ისთვის იყო ეს თანხა საკმარისი ფეხბურთის თამაშთან დაკავშირებული ხარჯების დასაფარად.

კალვინმა თქვა: „მოთამაშეები, რომლებიც პროფესიონალები არიან, მაგრამ თავს პროფესიონალებად ვერ აღიქვამენ, დასაქმებულისთვის განკუთვნილ სრულ შეღავათებს ვერ იღებენ“.

2017 წლის შემდეგ საშუალო თვიური შემოსავალი გასამმაგდა და 2 601 დოლარს (1 970 ფუნტი) მიაღწია. თუმცა მედიანური ხელფასი მხოლოდ 1 669 დოლარია (1 250 ფუნტი).

რეგიონებს შორის ანაზღაურება მნიშვნელოვნად განსხვავდება. ჩრდილოეთ ამერიკაში საშუალო თვიური ხელფასი 6 450 დოლარია (4 886 ფუნტი), ცენტრალურ და დასავლეთ ევროპაში 3 982 დოლარი (3 016 ფუნტი), აღმოსავლეთ ევროპაში 878 დოლარი (664 ფუნტი), აფრიკაში კი მხოლოდ 480 დოლარი (363 ფუნტი).

აშშ-სა და მექსიკაში ხელფასები მკვეთრად გაიზარდა. თუმცა აღმოსავლეთ ევროპის 10 ქვეყანაში საშუალო ანაზღაურება ეროვნულ მინიმალურ ხელფასზე დაბალია. დასავლეთ ევროპასა და აზია-ოკეანიაშიც საშუალო ხელფასი ეროვნულ მინიმუმს მნიშვნელოვნად არ აღემატება.

ფიფპრომ ცალკეული ლიგების საშუალო ხელფასები ვერ წარმოადგინა, რადგან ანგარიში ქვეყნებზე მეტად რეგიონებს ეხებოდა.

კონტრაქტის საშუალო ხანგრძლივობა 2017 წლის დაახლოებით ერთი წლიდან 19 თვემდე გაიზარდა. მიუხედავად ამისა, ბევრი მოთამაშე გარანტირებული შემოსავლის გარეშე პერიოდებს კვლავ აწყდება.

კალვინმა განაცხადა: „მთელი 12 თვის განმავლობაში ანაზღაურებას მოთამაშეთა მხოლოდ ორი მესამედი იღებს. ბევრს შვიდთვიანი ან ცხრათვიანი კონტრაქტი აქვს, ამიტომ კალენდარული წლის დარჩენილ პერიოდში დამატებითი სამუშაოს მოძებნა უწევს“.

ფიფპროს თქმით, ინგლისის ქალთა სუპერლიგის სწრაფმა ზრდამ და უმაღლეს დონეზე არსებულმა პირობებმა შესაძლოა სხვა ქვეყნებში ბევრი მოთამაშის რეალობა დაჩრდილოს. კალვინმა გააფრთხილა, რომ ეკონომიკურმა აღმავლობამ შეიძლება დაფაროს სირთულეები, რომლებსაც მოთამაშეები ყოველდღიურად განიცდიან.

ბოლო ორი სეზონის განმავლობაში მოთამაშეთა 24%-ს ანაზღაურება დაუგვიანდა, ხოლო 42%-ს საპენსიო უზრუნველყოფა არ ჰქონდა. კალვინის თქმით, მოლოდინებსა და რეალობას შორის სხვაობა იზრდება. მან აღნიშნა, რომ საფეხბურთო სისტემამ უნდა გააცნობიეროს მოთამაშეთა პრობლემები და მათ სრულფასოვანი მხარდაჭერა და ანგარიშვალდებული გარემო შესთავაზოს.

მშობლობასთან დაკავშირებით მდგომარეობა გაუმჯობესდა. 2017 წელს თამაშიდან ნაადრევად წასვლის მსურველთა თითქმის ნახევარი მიზეზად ოჯახის შექმნის სურვილს ასახელებდა. ახლა ეს მაჩვენებელი 19%-მდე შემცირდა. ფიფპრო ამას ნაწილობრივ დედობის წესებს უკავშირებს, რომლებიც ფიფამ 2021 წელს შემოიღო და ორი წლის წინ განაახლა.

კალვინმა თქვა: „ჩვენ დავასკვნათ, რომ მიზანმიმართული მარეგულირებელი ჩარევა შედეგს იძლევა. ეს უაღრესად მნიშვნელოვანია, რადგან დედობის წესები 2021 წელს შემოიღეს“.

ანგარიში ქალთა ფეხბურთში მზარდ უთანასწორობასაც აჩვენებს. წამყვანმა კლუბებმა და მოთამაშეებმა ინვესტიციებითა და ხილვადობით ისარგებლეს, მაგრამ გლობალური სამუშაო ძალის დიდი ნაწილი კვლავ დაუცველია.

კალვინმა განაცხადა: „ინდუსტრია მოთამაშეთა საუკეთესო 5%-ზეა ორიენტირებული. დანარჩენი 95% ანაზღაურებას დროულად ვერ იღებს და მოკლე კონტრაქტები აქვს. მათ 12 თვის განმავლობაში არ უხდიან და უკიდურესად დაუცველ და არასტაბილურ გარემოში მუშაობენ“.

ფიფპრო ზრდის შენელებას არ მოითხოვს. პროფკავშირის თქმით, კომერციული წარმატება და მოთამაშეთა კეთილდღეობა ერთად უნდა განვითარდეს.

კალვინმა თქვა: „კომერციულ ზრდასა და მოთამაშეთა დაცვას შორის არჩევანი საჭირო არ არის. ორივე ერთად და შეთანხმებულად უნდა განვითარდეს. მოთამაშეთა საჭიროებების უგულებელყოფა უნდა დასრულდეს. ინდუსტრიამ მათ ხმას ცენტრალური ადგილი უნდა დაუთმოს და გადაწყვეტილებების მიღებისას მაგიდასთან ადგილი უზრუნველყოს“.

თემებიალექს კალვინიფიფაფიფპროქალთა სუპერლიგააღმოსავლეთი ევროპააშშდასავლეთი ევროპაინგლისიმექსიკაჩრდილოეთი ამერიკა

გამოქვეყნდა 12 ოქტომბერი, 2026