კვლევის თანახმად, სიცხის დროს ხეები ფოტოსინთეზს ანელებენ და ნახშირბადს ვეღარ იმარაგებენ
California’s Tallest and Most Iconic Trees Are Getting Heatstroke
წყარო: Wired. ქართული თარგმანი — შიკრიკი.

ტექსტი ავტომატურად ითარგმნა. წყარო: Wired.
ამ მაღალ ეკოსისტემებში მოხეტიალე სალამანდრა ბინადრობს, რომელსაც მთელი სიცოცხლის ერთ ხეზე გატარება შეუძლია. იქვე ცხოვრობს მარმარილოსფერი ალკაც. ამ ზღვის ფრინველის ბუდობის ჩვევები 1974 წლამდე უცნობი იყო. მაშინ ხეების გამსხლავმა მიწიდან 150 ფუტის სიმაღლეზე ბუდე შემთხვევით აღმოაჩინა. ზოგჯერ სიტკის ნაძვის, მუხის ან სხვა სეკვოიის თესლი გიგანტური სეკვოიის ვარჯში ხვდება. შემდეგ მის ტოტებს შორის სრულიად ახალი ხე იზრდება.
ათასწლეულების განმავლობაში სეკვოიები ამ უაღრესად სტაბილური ეკოსისტემის საყრდენი იყო. მათ სხვა სახეობებისთვის გამანადგურებელი ტყის ხანძრების გადატანაც შეუძლიათ. ეს ხეები ადამიანებისთვის შთაგონების წყაროა და კალიფორნიის ტურისტულ ეკონომიკას მილიონობით დოლარს სძენს. თუმცა ტემპერატურის მატებისგან მათაც ემუქრებათ საფრთხე და განსაკუთრებული სუსტი წერტილი აქვთ.
კალიფორნიის უნივერსიტეტის დევისის კამპუსის (University of California, Davis) მკვლევრებმა ორი წლის განმავლობაში თვეში ორჯერ ჩატარებული გაზომვები შეისწავლეს. კვლევის თანახმად, უკიდურესი სიცხის დროს სანაპირო სეკვოიის ფოთლები ფოტოსინთეზს მნიშვნელოვნად ანელებს. ტემპერატურის მატებისას ხეები საკმარისად სწრაფად ვერ გრილდება, ამიტომ მათ „სუნთქვასა“ და „კვებას“ ანელებენ. კლიმატის ცვლილების შედეგად გლობალური ტემპერატურის მატებასთან ერთად პრობლემა გაუარესდება. ეს სეკვოიებისა და მათ გარშემო არსებული სიცოცხლის მომავლის შესახებ გადაუდებელ კითხვებს აჩენს.
ხეები ფოთლებზე არსებულ ფორებს, ბაგეებს, ნახშირორჟანგის მისაღებად და წყლის გამოსაშვებად იყენებენ. ღია ბაგეებით ხე ნახშირორჟანგს „ისუნთქავს“ და ფოტოსინთეზს ახორციელებს, თუმცა წყალსაც კარგავს. დახურული ბაგეებით იგი წყალს ზოგავს, მაგრამ ნახშირორჟანგს ვეღარ იღებს და ფოტოსინთეზს ანელებს.
კვლევის წამყვანმა ავტორმა და დოქტორანტმა ლილი კლაინეკმა განმარტა: „ფოთლები ფიზიკური, სინათლის შთამნთქმელი ობიექტებია, ამიტომ მზეზე ასფალტივით ცხელდება“.
კლაინეკმა დასძინა: „ისინი გარშემო არსებულ ჰაერზე სწრაფად ცხელდება. ამის დაძლევის ერთ-ერთი გზა ბაგეების გახსნა და ფოთლიდან წყლის აორთქლებაა, რაც ადამიანის ოფლიანობას ჰგავს. კანიდან წყლის აორთქლება გვაგრილებს და ფოთლებზეც იგივე ხდება. თუმცა ეს მხოლოდ მაშინ შეუძლიათ, როცა დასაკარგად საკმარისი წყალი აქვთ“.
კლაინეკმა და მისმა კოლეგებმა მენდოსინოს ოლქში, ამ სახეობის გავრცელების არეალის სამხრეთ ნაწილის მახლობლად, სანაპირო სეკვოიები შეისწავლეს. სპეციალური ხელსაწყოებით ისინი ცალკეული ფოთლების ფოტოსინთეზს ზომავდნენ. მკვლევრებმა დაადგინეს, რომ სიცხის ტალღების დროს სეკვოიები საკმარისად სწრაფად ვეღარ გრილდება და ბაგეებს დახურულს ტოვებენ. ეს წყალს ზოგავს, თუმცა ხე ნახშირბადს ვეღარ იღებს და ზრდისთვის საჭირო ენერგიის მარაგს ვერ ქმნის.

Feds Got Warrants to Use Fake Cell Towers to Hunt Down Don Lemon’s Producer
ამ პროცესმა შეიძლება მანკიერი წრე წარმოშვას. ხეებს ახალი ფოთლების შესაქმნელად საკმარისი ნახშირბადი აღარ ექნებათ. ამის გამო ფოტოსინთეზის უნარი შესუსტდება, რაც მათ კიდევ უფრო გამოფიტავს და საბოლოოდ სიკვდილს გამოიწვევს. მსგავსი ქცევა ტროპიკულ ხეებში უკვე შეუნიშნავთ, თუმცა სანაპირო სეკვოიების რეაქცია იმავე სითბურ სტრესზე პირველად შეისწავლეს.
ორეგონის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (Oregon State University) ტყის ეკოლოგმა კრის სტილმა, რომელიც კვლევაში არ მონაწილეობდა, თქვა: „ადამიანები ამას ნახშირბადით შიმშილს უწოდებენ. მცენარისთვის ფოთლების შექმნა შეიძლება ძვირი იყოს“.
კალიფორნიასა და წყნარი ოკეანის ჩრდილო-დასავლეთში სეკვოიების უმეტესობა ბოლო რამდენიმე საუკუნეში გაშენებულ ახალ ტყეებში იზრდება. ძველ ტყეებში არსებულ ხეებთან შედარებით, ისინი მოზარდებივით სწრაფად იზრდებიან და მეტი ნახშირორჟანგი სჭირდებათ.
დიდი ზომისა და ხანგრძლივი სიცოცხლის წყალობით, სეკვოიები ერთ აკრზე მსოფლიოს ნებისმიერ სხვა ტყეზე მეტ ნახშირორჟანგს ინახავს. მცენარეთა ფიზიოლოგიური ეკოლოგის და უძველესი ტყეების საზოგადოების (Ancient Forest Society) თანადამფუძნებლის, ენტონი ამბროუზის თქმით, ნაკლები ნახშირბადის შთანთქმა კლიმატურ სისტემაზე უარყოფითად იმოქმედებს და ხეებიც ვეღარ გაიზრდება უწინდელ ზომამდე. გადარჩენის შემთხვევაშიც კი, მათ ვარჯებში ნიადაგისა და გვიმრების ფენებისთვის ნაკლები ადგილი დარჩება. ეს იქ მცხოვრები არსებების საცხოვრებელ გარემოს შეამცირებს. ხეები შეიძლება უწინდელ სიმაღლესაც ვეღარ აღწევდნენ.
კლაინეკის განმარტებით, სიცხესთან ერთად სეკვოიებს ტენისა და დაცვის მნიშვნელოვანი წყაროს დაკარგვაც ემუქრებათ. ჩრდილოეთ კალიფორნიისა და წყნარი ოკეანის ჩრდილო-დასავლეთის ნისლთან მათ რთული ურთიერთობა აქვთ. მათი ვარჯები ნისლის ფენებს აღწევს და წყალს პირდაპირ ციდან იღებს. ნისლი ხეებს მზისგანაც იცავს და საკუთარი მიკროკლიმატის შექმნაში ეხმარება. ამიტომ ეს ტყეები მიმდებარე ტერიტორიებზე შესამჩნევად გრილია. თუმცა ოკეანის დათბობისა და ჰაერის გამოშრობის გამო ნისლი უფრო არარეგულარული ხდება. შესაბამისად, სეკვოიები სულ უფრო ძლიერი სიცხისგან თავდაცვის მნიშვნელოვან საშუალებას კარგავენ.
კალიფორნიის უნივერსიტეტის ბერკლის კამპუსის (University of California, Berkeley) მცენარეთა ეკოფიზიოლოგმა ტოდ დოუსონმა, რომელიც კვლევაში არ მონაწილეობდა, თქვა: „ეს ერთდროულად ორი დარტყმაა“. მისი თქმით, ხეებს წყალი ელევათ და სითბურ სტრესსაც განიცდიან. ისინი 8-დან 27 გრადუს ცელსიუსამდე, ანუ დაახლოებით 46-დან 80 გრადუს ფარენჰაიტამდე, ვიწრო დიაპაზონში ცხოვრებასაა მიჩვეული. დოუსონის თქმით, კალიფორნიაში უჩვეულოდ ცხელი დღეების ხანგრძლივი პერიოდები გახშირდა. ამასთან, ნისლი, რომელიც ჩვეულებრივ კონდიციონერივით მოქმედებს, 30-დან 40 პროცენტამდე შემცირდა.
ტემპერატურის რყევები ხეების ვარჯებში მცხოვრებ ორგანიზმებზეც მოქმედებს. ამბროუზის თქმით, მთელი ზაფხულის განმავლობაში უკიდურესი სიცხის შემთხვევაში ნიადაგისა და გვიმრების ფენები ბევრად სწრაფად გამოშრება. შედეგად, სალამანდრებმა და ფრინველებმა შესაძლოა იქ ცხოვრება ვეღარ შეძლონ. მისი თქმით, ამას მთელ ეკოსისტემაში ჯაჭვური შედეგები მოჰყვება.
კლაინეკის თქმით, სიცხის დასრულების შემდეგ ხეები ჯერჯერობით დამაკმაყოფილებლად გამოიყურება. ორი წლის განმავლობაში შესწავლილი ფოთლები სიცხეს ვერ შეეგუა, თუმცა მისი დასრულების შემდეგ ფოტოსინთეზის უნარი არ დაუკარგავს. ეს იმედის საფუძველს იძლევა, მაგრამ ხეებზე კლიმატის ცვლილების გავლენის უკეთ შესწავლისა და დათბობის შემცირების აუცილებლობას არ აუქმებს.
კლაინეკმა თქვა: „ამჟამად შემოდგომასა და ზამთარში ტემპერატურა ნორმას უბრუნდება და ხეებს აღდგენის საშუალებას აძლევს. თუმცა ხუთ ან 10 წელიწადში, თუ ტემპერატურა კიდევ მოიმატებს და სიცხის ტალღები გახშირდება, არ ვიცით, შეძლებენ თუ არა აღდგენას“.
ამჟამად სალამანდრებსა და ზღვის ფრინველებს სანაპირო სეკვოიების ვარჯებში ჯერ კიდევ აქვთ თავშესაფარი. თუმცა ადამიანები სეკვოიების უფრო ფართო ეკოსისტემის ნაწილიც არიან, მათგან შორს ცხოვრების შემთხვევაშიც კი. სხვა ხეების მსგავსად, ისინი პლანეტის სიცოცხლისთვის ხელსაყრელი გარემოს შენარჩუნებაში გადამწყვეტ როლს ასრულებენ. კლაინეკის მიერ შესწავლილ ხეებს ათას წელზე მეტხანს სიცოცხლე შეუძლია. საკითხავი ისაა, მივცემთ თუ არა ამის საშუალებას.
თემებიენტონი ამბროუზიკრის სტილილილი კლაინეკიტოდ დოუსონიკალიფორნიის უნივერსიტეტის ბერკლის კამპუსიკალიფორნიის უნივერსიტეტის დევისის კამპუსიორეგონის სახელმწიფო უნივერსიტეტიუძველესი ტყეების საზოგადოებაკალიფორნიამენდოსინოს ოლქი
შეადარე თარგმანი გამოცემის ორიგინალურ ტექსტს.
გამოქვეყნდა 12 ოქტომბერი, 2026

They War-Gamed Dimming the Sun. It Went Even Worse Than You Think

These Midterm Races Will Decide Data Centers’ Political Fate

Meta has some Wonder Full new AI models

AMD unveils Helion racks for AI agents at OCP summit

'Unprecedented' Cyberattack cripples supermarket fridges across Europe as hackers activate automatic defrosting
კომენტარი (0)
გაგვიზიარე შენი აზრი.
კომენტარები ავტომატურად მოწმდება.
აზრის გასაზიარებლად შექმენი ანგარიში ან შედი.
კომენტარები ჯერ არ არის. დაწერე პირველი.