ლენარტ კარლმა ატლეტიკო მადრიდის დაცვას აჯობა და ბაიერნს გამარჯვება მოუტანა

„ამ სტადიონზე ცუდი მოგონებები მაქვს, მაგრამ იმედი მაქვს, მათ კარგით შევცვლი“, თქვა ჰარი კეინმა ორშაბათს ღამით. 24 საათის შემდეგ მან ჩემპიონთა ლიგის ფინალში გამარჯვების მოსაპოვებლად მეორე ცდა დაიწყო. 5 ივნისს კვლავ დაბრუნების შემთხვევაში, კეინს ამის გაკეთება იმ არენაზე შეეძლება, სადაც 2019 წლის ფინალი წააგო. „ოქროს ბურთის“ მოგების შემდეგ პირველ ევროპულ მატჩში ინგლისის ნაკრების კაპიტანმა გოლი ვერ გაიტანა, თუმცა მისმა ბაიერნმა ატლეტიკო მადრიდი დაამარცხა. ესპანური გუნდი გასულ სეზონში ჩემპიონთა ლიგის ნახევარფინალში გავიდა. მატჩმა აჩვენა, რომ ბაიერნი ამ სეზონშიც სერიოზული პრეტენდენტია.

ბაიერნის თამაში შეიძლება ბრწყინვალე არ ყოფილა, მაგრამ გუნდი თითქმის თავიდანვე სჯობდა მეტოქეს, როგორც ფიზიკური მომზადებით, ისე ფეხბურთით. ეს ძლიერი და ინტენსიური გუნდია, რომელსაც რამდენიმე სუსტი წერტილი აქვს. ატლეტიკო მხოლოდ თავის დაცვას ახერხებდა და ძნელი დასაჯერებელი იყო, რომ ასე 90 წუთს გაძლებდა. საბოლოოდ, გუნდმა 54 წუთს გაუძლო. სწორედ მაშინ გაიტანა ლენარტ კარლმა პირველი გოლი. შემდეგ შესანიშნავმა კონრად ლაიმერმა მეორე დაამატა. ბაიერნმა მატჩში 19-ჯერ დაარტყა. თამაში დიდხანს მძიმე იყო და ბაიერნს ლოდინი მოუწია, მაგრამ საბოლოოდ მეტოქეზე ოდნავ უკეთესი აღმოჩნდა.

მატჩის დაწყებიდან 115 წამში ხულიან ალვარესმა ბურთი კარისგან ოდნავ შორს გაგზავნა. თუმცა პირველი ტაიმის ყველაზე შთამბეჭდავი ეპიზოდი, ალბათ, არგენტინელის მეორე დარტყმა იყო, რომელიც 19 წუთის შემდეგ შეასრულა. პირველი დარტყმა საჯარიმოს კიდიდან შეასრულა, როცა შანსი მიეცა. მეორე კი ცენტრის წრიდან, ატლეტიკოს ნახევარზე ღრმად. ამ დარტყმას იმდენად შანსი არ განაპირობებდა, რამდენადაც მათი ნაკლებობა. მართალია, მანუელ ნოიერი კარიდან შორს იყო, მაგრამ ალვარესი მისგან 70 იარდის დაშორებით იდგა. დარტყმა ვერ განავითარა და კარისკენაც ნაკლებად მიდიოდა, საბოლოოდ კი ბურთი კარს ასცდა.

ძნელი იყო, არ გეფიქრა, რომ მან ეს დარტყმა ერთგვარი უძლურების, რაიმეს გაკეთების სურვილის გამო შეასრულა. ატლეტიკოს ძალიან ცოტა შესაძლებლობა ჰქონდა, ნოიერის კართან ან ბურთთან მიახლოებოდა. ერთ ეპიზოდში მარკ პუბილის ჩაწოდებული ბურთი ალექსანდრ სიორლოთს თითქმის მიუვიდა, მაგრამ ნორვეგიელმა შორეულ ძელთან მისწვდომად თავი საკმარისად დაბლა ვერ დახარა. სხვა ეპიზოდში კი თითქოს სიორლოთმა დაიმატა უპირატესობა დაიო უპამეკანოსთან. ეს, ფაქტობრივად, ყველაფერი იყო. სიორლოთი მოედანზე მარტოსულად გამოიყურებოდა.

ბაიერნს შესვენებაზე ბურთის ფლობის თითქმის 70% ჰქონდა. გუნდი ატლეტიკოს საჯარიმოს წინ 10 ან 15 მეტრის სიგანის ზოლში თამაშობდა, ზოგჯერ კი საჯარიმოშიც შედიოდა. დიეგო სიმეონეს გუნდი თანდათან უფრო უკან იხევდა და თამაშში ჩართვის შეუძლებლობით გამოწვეული იმედგაცრუება იზრდებოდა. თუმცა ეს იმედგაცრუება ორივე მხარეს იგრძნობოდა. თამაში ორივე გუნდისთვის მოთმინების გამოცდად იქცა. სიმეონე, შესაძლოა, კმაყოფილიც იყო, რადგან მისმა გუნდმა ბაიერნს სივრცეები თითქმის არ დაუტოვა. ბაიერნი მეტოქეს უტევდა და ხანდახან სწრაფადაც თამაშობდა, მაგრამ გარღვევას ვერ ახერხებდა.