ოსულამ და ბარნსმა გაიტანეს, ნიუკასლმა კი პალასს წნეხი გაუძლიერა

პირველი ტაიმი საშინელი იყო. პასების სიზუსტე მხოლოდ 72,8% შეადგენდა, თუმცა უფრო დაბალიც ჩანდა. კარში მხოლოდ ორჯერ დაარტყეს. მზე ღრუბლებიდან ხან გამოანათებდა, შეხედავდა და შეძრწუნებული ისევ იმალებოდა. კრისტალ პალასისთვის კი ცუდი ამბავი ისაა, რომ ეს მატჩის კარგი ნაწილი იყო.

შესვენების შემდეგ ნიუკასლი ბევრად უკეთ ათამაშდა. მეორე ტაიმის დაწყებიდან ორ წუთში უილ ოსულამ ჯეიკობ მერფის ჩაწოდებული ბურთი კარში შეაგდო. ხუთი წუთის შემდეგ ჯო უილოკის გოლი საეჭვო თამაშგარის გამო გაუქმდა. კიდევ ექვს წუთში ჰარვი ბარნსმა სწრაფი კომბინაცია გოლით დაასრულა. მასპინძელთა გულშემატკივრების რამდენიმე სტვენამ ცხადყო ის, რაც ყველასთვის ისედაც ნათელი იყო. ნიუკასლს მოსაგებად ნამდვილი ფეხბურთის მხოლოდ 15 წუთი დასჭირდა. ამის შემდეგ პიერ სეიჯი სერიოზული წნეხის ქვეშ მოექცა.

გარკვეულწილად, სეიჯი გარემოებების მსხვერპლია, რადგან პალასის ვარდნა ყველა სფეროში ჩანს. ამას მოწმობს როგორც მოუვლელი სტადიონი, ისე ზაფხულის სატრანსფერო გასვლები, როცა მაქსენს ლაკრუა და დანიელ მუნიოსი გუნდიდან წავიდნენ. ლიგის რვა მატჩში ორი მოგება შემაშფოთებელია. განსაკუთრებით მაშინ, როცა ერთ-ერთი მათგანი წინა საშინაო შეხვედრაში ნოტინგემ ფორესტთან მოპოვებული უცნაური გამარჯვება იყო. მაშინ პალასს პირველი ტაიმის დიდი ნაწილი მეტოქე ჯაბნიდა, მაგრამ შესვენებაზე აუხსნელად იგებდა. ამით თავდაჯერებას ვერავინ მოიკრებდა. გასულ კვირას ბრაიტონთან განცდილი მძიმე მარცხი კი ისეთი შედეგია, რომელსაც გუნდში რამდენიმე კვირის წინ მისული მწვრთნელი შეიძლება თანამდებობიდან გაეთავისუფლებინა. თუმცა მოთმინებასაც აქვს საზღვარი.

მატჩის დასაწყისში რამდენიმე საგოლე მომენტი შეიქმნა. დუაიტ მაკნილის კარგი გარღვევის შემდეგ დაიჩი კამადამ კარში დარტყმა არაზუსტად შეასრულა. ჟან-ფილიპ მატეტამ, რომელიც აპრილში ნიუკასლთან მოგებულ მატჩში გამორჩეულად თამაშობდა, ბურთი კარს ააცილა. იერემი პინოს კარგი მოქმედების შემდეგ მაკნილმა დაბალი პასი ცარიელ ექვსმეტრიანში გაგზავნა. თუმცა ეს ხანმოკლე გამოცოცხლება მალე დასრულდა.

მეთხუთმეტე წუთისთვის სელჰერსტ პარკზე უკვე უცნაური სიჩუმე ჩამოწვა. საქმე მხოლოდ იმაში არ იყო, რომ არაფერი ხდებოდა, მაყურებელს არც იმის მოლოდინი ჰქონდა, რომ რამე მოხდებოდა. ამას ნაწილობრივ შემოდგომის ცივი, ქარიანი ამინდი განაპირობებდა. თუმცა იგრძნობოდა ისიც, რომ ორივე გუნდი ჩვეულებრივი დონისაა და თავდაჯერება აკლია. ორივე ახალ მწვრთნელს ეჩვევა, რომელთაგან ვერც ერთს ექნება გარანტია, რომ ორ თვეში კვლავ თანამდებობაზე იქნება.

ამინდით ვერ აიხსნება, რატომ იყო ამდენი მარტივი პასი არაზუსტი, რატომ ხტუნავდა ბურთი უმიზნოდ ცენტრის წრეში და რატომ ურტყამდნენ ფეხბურთელები ბურთს რამდენიმე ნაბიჯში მდგომ მეტოქეებს.