რუსეთის იერიშები კიევზე ძლიერდება

რამდენიმე თვის წინ კიევში ცხოვრება შედარებით მშვიდი იყო, უკრაინის სხვა ნაწილებში ფრონტის ხაზთან არსებულ ვითარებასთან შედარებით. ახლა, როცა რუსეთი დედაქალაქზე იერიშებს აფართოებს, კიევი სულ უფრო მეტად იქცევა ფრონტისპირა ქალაქად.

კიევის 4 მილიონი მცხოვრებისთვის თავშესაფარი საკმარისი არ არის, ამიტომ მეტროს სადგურები დროებით საერთო საძინებლებად გამოიყენება. ყოველ საღამოს, დაახლოებით 10 საათიდან, ადამიანები ლეიბებითა და პატარა კარვებით საძილე ადგილებს აწყობენ. ბავშვები უფროსებს ეკვრიან, შინაური ცხოველები კი პატრონებთან ეძებენ სიმშვიდეს ან ცივ კედლებს შორის, უცხო ადამიანებთან პოულობენ ადგილს.

ჰალინა დოიჩე ველეს (Deutsche Welle) კორესპონდენტს თავის 5 წლის ვაჟს, რომანს, ჩახუტებული ეუბნება: „ცოცხლები ვართ. კიდევ ერთხელ გაგვიმართლა“. თითქმის ყოველ საღამოს, მაშინაც კი, როცა საჰაერო განგაში არ ისმის, ჰალინას ბიჭი უახლოეს მეტროს სადგურზე მიჰყავს. მისი ბინა ლუკიანივკის რაიონშია, რომელსაც რუსეთი ომის ოთხი წლისა და რვა თვის განმავლობაში სისტემატურად უმიზნებდა.

სექტემბერში 14 წლის დანიელ უმანსკი თავის ოთახში საშინაო დავალებას ასრულებდა, როცა რუსული დრონი პეჩერსკის ცენტრალურ რაიონში მდებარე საცხოვრებელ კორპუსს დაეცა. მეზობელი, სახელად ვლად, იერიშის დროს დერეფანში თავის ქალიშვილთან ერთად აღმოჩნდა. ვლადის თქმით, იმ დღეს დააგვიანდათ და სწორედ ამან გადაარჩინა ისინი. მან თქვა: „დანიელის სიკვდილი ტრაგედიაა“. შემდეგ დასძინა: „ამ ავადმყოფ ურჩხულებს არ აინტერესებთ, ვის კლავენ“. დაზიანებული კორპუსის წინ დანიელის ხსოვნის პატივსაცემად ყვავილები დარგეს.

რუსეთი იმ ადგილებსაც ესხმის თავს, სადაც ბავშვები იკრიბებიან. ოქტომბრის დასაწყისში დრონი კიევის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში მდებარე სკოლის შენობას დაეცა. საბედნიეროდ, იმ დროს მოსწავლეები და მასწავლებლები უკვე თავშესაფრებში იყვნენ.

სკოლის დირექტორმა ვალენტინა ჩორნამ დოიჩე ველეს განუცხადა, რომ ყველა მოსწავლეს ადგილზე ასწავლიდნენ, რადგან სკოლას დიდი თავშესაფარი აქვს, რომელიც 500-ზე მეტ მოსწავლეს იტევს. მისი თქმით, თავშესაფარში ყველასთვის საკმარისი ადგილია, ამიტომ სკოლაში პირველი კლასიდან მეცხრე კლასის ჩათვლით მოსწავლეებს შეუძლიათ სიარული.

გაკვეთილების ჩატარება მხოლოდ მშობლებისა და სკოლის ადმინისტრაციის გადაწყვეტილებაზე არ არის დამოკიდებული. მნიშვნელობა აქვს იმასაც, არის თუ არა თავშესაფარი ხელმისაწვდომი და რამდენ ხანს გრძელდება საჰაერო განგაში. თუ დილით, როცა ბავშვები ჯერ კიდევ სახლში არიან, განგაში ჩაირთო, შესაძლოა, იმ დღეს სკოლაში ვეღარ წავიდნენ.

დოიჩე ველეს კიევის ბიუროს თანამშრომელმა, რომლის ქალიშვილიც სკოლაში დადის, თქვა: „ეს მშობლებისთვის უზარმაზარი ტვირთია. სამსახურში უნდა წახვიდე, ბავშვი კი სახლში მარტო რჩება“.