სპარსეთის ყურე ხელოვნური ინტელექტის ორივე ბლოკზე ფსონს დებს

ეს შესაძლოა წინააღმდეგობად ჩანდეს, თუმცა უფრო ზუსტი იქნება, თუ ამას სტრატეგიად განვიხილავთ.

ხელოვნური ინტელექტის რბოლის გავრცელებული ხედვა მსოფლიოს ორ ბლოკად ყოფს. ერთ მხარეს აშშ, Nvidia, უდიდესი ღრუბლოვანი მომსახურების მიმწოდებლები და მოწინავე ლაბორატორიების უმეტესობაა. მეორე მხარეს ჩინეთია, რომელსაც საკუთარი მოდელები, საინჟინრო შესაძლებლობები და სულ უფრო კონკურენტუნარიანი ტექნოლოგიური სისტემა აქვს. საუდის არაბეთს, არაბთა გაერთიანებულ საამიროებსა და სპარსეთის ყურის სხვა ქვეყნებს არც ერთი ეკოსისტემის გამეორება არ სჭირდებათ. მათი მნიშვნელობა შეიძლება იმაში მდგომარეობდეს, რომ ისინი იმ მცირერიცხოვან ადგილებს შორის არიან, სადაც ორივე ერთდროულად იმუშავებს.

სპარსეთის ყურის აშკარა უპირატესობებია კაპიტალი, ენერგია და მიწა. ნაკლებად აშკარა უპირატესობა გეოპოლიტიკური მოქნილობაა. საუდის არაბეთი პრაქტიკაში აჩვენებს, როგორ გამოიყურება ეს. HUMAIN ინფრასტრუქტურას ამერიკული ტექნოლოგიით აშენებს. კომპანია ასევე დათანხმდა, რომ აშშ-ის საექსპორტო ნებართვებით მიღებულ გამოთვლით სიმძლავრეზე ჩინურ მოწინავე მოდელებს არ გაწვრთნის. ამავე დროს, ის ჩინურ კომპანიებთან ურთიერთობებს ინარჩუნებს. MiniMax-თან შეთანხმების გარდა, ByteDance-ის ღრუბლოვანი მომსახურების განყოფილება ერ-რიადში ინფრასტრუქტურას აშენებს. Tencent Cloud-მა საუდის არაბეთში საქმიანობის ლიცენზია მიიღო, Lenovo-მ კი უკვე გამოუშვა პირველი ლეპტოპი წარწერით „დამზადებულია საუდის არაბეთში“.

სტრატეგია მარტივ გათვლას ეფუძნება. ამერიკული შეზღუდვები ერ-რიადს ჩინური ალტერნატივებისკენ უბიძგებს, ხოლო მოწინავე შესაძლებლობებში ჩინეთის ჩამორჩენა მას ვაშინგტონისკენ აბრუნებს. საბოლოოდ, ორივე მხარე ეჯიბრება ერთმანეთს რესურსისთვის, რომელსაც სპარსეთის ყურე სულ უფრო მეტად აკონტროლებს: ხელოვნური ინტელექტის ინფრასტრუქტურისთვის.

ხელოვნური ინტელექტი შესაძლოა პროგრამულ უზრუნველყოფად აღიქმებოდეს, თუმცა ბევრი თვალსაზრისით მძიმე მრეწველობას უფრო ჰგავს. მას უზარმაზარი მონაცემთა ცენტრები, ელექტროენერგია, გაგრილება, მიწა და კაპიტალი სჭირდება. საუდის არაბეთს ეს ყველაფერი აქვს. DataVolt-ი NEOM-ში უკვე აშენებს დაახლოებით 1 მილიარდი დოლარის ღირებულების 100-მეგავატიან ობიექტს, რომელიც გამოთვლითი სიმძლავრის ექსპორტისთვისაა განკუთვნილი. კომპანია მის 360 მეგავატამდე გაფართოებას გეგმავს.

ეს საუდის არაბეთს გლობალური კონკურენციის განსხვავებულ გზას აძლევს. მას არც საუკეთესო ჩიპის გამოგონება და არც საუკეთესო მოდელის გაწვრთნა სჭირდება. სამეფოს შეუძლია, სულ უფრო დიდი წილი აკონტროლოს ინფრასტრუქტურისა, რომელზეც სხვების მოდელები მუშაობს. ამ ინფრასტრუქტურაზე წვდომის სანაცვლოდ მას შეუძლია, ინვესტიციები, ადგილობრივი საქმიანობის ვალდებულებები და ტექნოლოგიების გადაცემა მოითხოვოს.