წელიწადში 400 მილიონზე მეტი პესტიციდით მოწამვლა

მსოფლიოში ყოველწლიურად 402 მილიონიდან 433 მილიონამდე უნებლიე მწვავე პესტიციდით მოწამვლის შემთხვევა ხდება, მათ შორის დაახლოებით 11 000 ფატალური, ნათქვამია ახალ კვლევაში.

კვლევა გამოქვეყნდა 2 სექტემბერს ჟურნალში Frontiers in Public Health. მისი თანახმად, მსოფლიოს ფერმერთა მოსახლეობის დაახლოებით 46% ყოველწლიურად პესტიციდით მოწამვლას განიცდის.

მკვლევარებმა მაჩვენებელი დაადგინეს გლობალური ფერმერთა და პროფესიული მოსახლეობის საფუძველზე, რომელიც დაახლოებით 934 მილიონ ადამიანს შეადგენს. არაფატალური შემთხვევების ყველაზე დიდი რაოდენობა სამხრეთ აზიაში დაფიქსირდა, შემდეგ სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიასა და აღმოსავლეთ აფრიკაში.

კვლევამ განაახლა წინა სისტემური მიმოხილვა 2006-2023 წლებში გამოქვეყნებული სამეცნიერო ლიტერატურის შესწავლით და ჯანმო-ს სიკვდილიანობის მონაცემთა ბაზის მონაცემებით.

მასში მონაწილეობა მიიღო 139 ქვეყანამ, მათ შორის 62 ქვეყანა წარმოდგენილი იყო 214 სამეცნიერო სტატიაში, ხოლო დანარჩენი 77 ქვეყანა ჯანმო-ს სიკვდილიანობის ჩანაწერებით.

განხილულმა პუბლიკაციებმა პირდაპირ დაადასტურა წელიწადში დაახლოებით 369 600 შემთხვევა, მათ შორის 9 100-ზე მეტი გარდაცვალება. მკვლევარებმა შემდეგ შექმნეს გლობალური შეფასებები ეროვნული მაჩვენებლების რეგიონულ მოსახლეობის მონაცემებთან შერწყმით.

ავტორების თქმით, შედეგები აჩვენებს, რომ მწვავე პესტიციდით მოწამვლა მაინც რჩება მსოფლიო საზოგადოებრივი ჯანდაცვის მნიშვნელოვან გამოწვევად, მიუხედავად ბოლო ორი ათწლეულის საერთაშორისო ძალისხმევისა.

გლობალური პესტიციდების მოხმარება 1990 წელს დაახლოებით 1,8 მილიონი ტონიდან 2023 წელს 3,8 მილიონ ტონამდე გაიზარდა. ამ პერიოდში ამერიკაში მოხმარება 210%-ით, აფრიკაში კი 185%-ით გაიზარდა, ხოლო ევროპაში 5%-ით შემცირდა.

მკვლევარები აფრთხილებენ, რომ არაფატალური მოწამვლის ტვირთი, განსაკუთრებით ფერმერებსა და სასოფლო-სამეურნეო მუშაკებს შორის, არასაკმარისი ყურადღების ქვეშ რჩება, რადგან საერთაშორისო მონიტორინგი და პოლიტიკა ძირითადად ფატალურ შემთხვევებსა და განზრახ თვითმოწამვლაზე ფოკუსირდება.

ისინი ასევე აღნიშნავენ, რომ ოფიციალური მაჩვენებლები შესაძლოა მნიშვნელოვნად დაბალი იყოს, რადგან ბევრი დაზარალებული არ მიმართავს სამედიცინო დახმარებას ფინანსური შეზღუდვების, ჯანდაცვის დაწესებულებებთან შეზღუდული წვდომის, სამუშაოს დაკარგვის შიშის ან არაადეკვატური ანგარიშგების სისტემების გამო.

ამავდროულად ავტორები აღიარებენ, რომ მაღალი რისკის სასოფლო-სამეურნეო რეგიონებში ჩატარებული გამოკითხვების ან არასპეციფიკური სიმპტომების გამოყენება შესაძლოა გადაჭარბებულ შეფასებამდე მიგვიყვანოს.