უკრაინის „სიკვდილის ზონაში“ დრონები ბატონობენ

ლის თქმით, ისინი რუსი სამხედროების წინსვლის უშუალოდ შეჩერებას არ ცდილობენ. ჯარისკაცები დამკვირვებლების ფუნქციას ასრულებენ და რუსული ძალების გადაადგილებას ფრონტის უკან მყოფ უკრაინელ ოპერატორებს ატყობინებენ. შემდეგ ოპერატორები მათ ჰაერიდან პოულობენ.

დრონების სიმრავლის გამო, რომელიმე მხარე დიდი სახმელეთო ძალის შეუმჩნევლად შეკრებას თითქმის ვერ ახერხებს. ტანკებისა და ჯავშანტრანსპორტიორების აღმოჩენა და მათზე შეტევა კიდევ უფრო ადვილია.

2022 წელს სრულმასშტაბიანი შეჭრის დაწყებისას უკრაინას დრონების რეალური ინდუსტრია არ ჰქონდა. პრეზიდენტ ვოლოდიმირ ზელენსკის თქმით, ქვეყანა წელს 10 მილიონ დრონს დაამზადებს. რუსეთმაც წარმოება გაზარდა და წელს 7 მილიონზე მეტი დრონის გამოშვებას ელიან. მათ შორის რეაქტიული ძრავით აღჭურვილი საფრენი აპარატებია, რომლებიც უკრაინის თავდაცვას ხშირად თავს არიდებს.

დიმა პუტიატამ ოთხი წლის წინ უკრაინის არმიაში გაწევრიანებისას დრონების შესახებ არაფერი იცოდა. მას დრონებით ბრძოლა ვაჟკაცურ გზად არ მიაჩნდა. პუტიატამ გაიხსენა: „როცა დრონები ვნახე, საკმარისად ჭკვიანი არ ვიყავი. ვთქვი: ‘არა, ისინი არ გვჭირდება. კაცებივით ვიბრძოლოთ’. ამ მხრივ, ალბათ, ცოტა რომანტიკოსი ვიყავი“.

იმ დროს უკრაინელ სამხედროებს ახალი იარაღის გამოყენებისთვის სათანადო მომზადება არ ჰქონდათ. პუტიატას თქმით, მძღოლებსა და სხვა მოხალისეებს უბრალოდ სთავაზობდნენ, დრონის მართვა ეცადათ.

პუტიატამ სამხედრო სამსახური მაისში დატოვა. იმ დროისთვის სერჟანტი ჩრდილო-აღმოსავლეთ უკრაინაში, „სიკვდილის ზონასა“ და მის მიმდებარედ, დრონების 26 ეკიპაჟს ხელმძღვანელობდა. მისი თქმით, ორივე მხარემ ტექნოლოგია სწრაფად აითვისა, თუმცა მისი მომავალი მიმართულება არ იცის. პუტიატამ აღნიშნა, რომ მთავარია მუშაობისა და გარემოებებთან ადაპტაციის გაგრძელება.

ორი წლის წინ უკრაინა პირველი ქვეყანა გახდა, რომელმაც დრონების ძალები შეიარაღებული ძალების დამოუკიდებელ სახეობად ჩამოაყალიბა. სიახლე სახმელეთო დრონების ფართო გამოყენებასაც მოიცავს. ურიკის მსგავსი რობოტები ჯარისკაცებისთვის მეტისმეტად სახიფათო დავალებებს ასრულებს.

რობოტებს ფრონტზე საკვები, მედიკამენტები და საბრძოლო მასალა მიაქვთ. ტყვიამფრქვევებით აღჭურვილი რობოტები რეგულარულ შეტევებშიც მონაწილეობს. ისინი „სიკვდილის ზონიდან“ დაჭრილების გამოსაყვანადაც გამოიყენება.

კერძო სასწავლო ჯგუფ Dignitas-ის ხელმძღვანელმა, უკრაინელმა ამერიკელმა ლიუბა შიპოვიჩმა განმარტა, რომ დრონის ოპერატორს დაჭრილის სწორად გამოყვანა არ შეუძლია, მედიკოსმა კი სახმელეთო რობოტის მართვა არ იცის. მისი თქმით, ჯგუფი ერთობლივ პროგრამას ქმნის, რომელიც მედიკოსებსა და რობოტების ოპერატორებს მოამზადებს.

მედია ხშირად ყურადღებას შორ მანძილზე განხორციელებულ საჰაერო დარტყმებს უთმობს. რუსეთი და უკრაინა ერთმანეთის ტერიტორიის სიღრმეში ასეთ დარტყმებს ახორციელებენ. თუმცა ბრძოლების უდიდესი ნაწილი „სიკვდილის ზონაში“ მიმდინარეობს. რობ ლისა და სხვა სამხედრო ანალიტიკოსების მონაცემებით, დრონები მსხვერპლის ყველა შემთხვევის 80%-ს იწვევს.

პუტიატას თქმით, ამ ომში დაწყებული ტენდენცია უკვე სხვა კონფლიქტებშიც გავრცელდა. მან თქვა: „დრონი ყველაზე იაფი საფრენი საბრძოლო მასალაა, რომლის მასობრივად წარმოებაც შეიძლება. მისი დახმარებით ბევრი რამის განადგურებაა შესაძლებელი. სამწუხაროდ, ომის წარმოება გაცილებით იაფი გახდა“. მისი პროგნოზით, მსოფლიო ამგვარ ომს უფრო ხშირად იხილავს.

თემებიდიმა პუტიატავოლოდიმირ ზელენსკილიუბა შიპოვიჩირობ ლიტარას მიშაკი59-ე ცალკეული მოიერიშე ბრიგადაენ-პი-არსაგარეო პოლიტიკის კვლევის ინსტიტუტირუსეთიუკრაინა

გამოქვეყნდა 5 ოქტომბერი, 2026