ჩინური CXMT DRAM-ის წარმოებაში გარღვევის შესახებ აცხადებს

UPI 2016 წელს ამოქმედდა და აქამდე მომხმარებლებისა და მოვაჭრეებისთვის უფასო იყო. NCP-მ გასულ კვირას გამოაცხადა, რომ მოვაჭრეებს მალე 2 000 რუპიაზე მეტი ღირებულების გადახდის მიღებისას 0,4%-იანი საფასურის გადახდა მოუწევთ. ეს თანხა 15 ფუნტს ან 21 დოლარს შეესაბამება.

ინდოეთის მთავრობამ განაცხადა, რომ საფასური სისტემის მუშაობის დასაფინანსებლადაა საჭირო. ამ ხარჯს ამჟამად ქვეყნის მთავრობა და მონაწილე ფინანსური ინსტიტუტები ფარავენ.

მთავრობამ მოვაჭრეებს საფასურის მომხმარებლებზე გადატანა აუკრძალა.

კონტენტის მიწოდების ქსელებში ჩინეთის წილი მცირეა. ამის გამო აზიის ქვეყნები ძირითადად აშშ-ის კომპანიებზე არიან დამოკიდებული.

ეს რაოდენობრივი სოციოლოგისა და ინტერნეტის საზოგადოების (Internet Society) პროგრამა Pulse-ის მკვლევრის, ჯეისონ ჰანგის კვლევის მთავარი დასკვნაა.

ჰანგმა Google-ის Chrome-ის მომხმარებლის გამოცდილების ანგარიშით, CrUX-ით, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ათ ქვეყანაში 1 000 ყველაზე პოპულარული ვებსაიტი შეისწავლა. ეს ქვეყნებია კამბოჯა, ჩინეთი, ინდონეზია, ლაოსის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკა, მალაიზია, მიანმარი, ფილიპინები, სინგაპური, ტაილანდი და ვიეტნამი. შემდეგ მან CDN-ისა და IP-ინფრასტრუქტურის იდენტიფიცირების სამი სხვადასხვა მეთოდით დაადგინა, რომელი კომპანია და იურისდიქცია აწვდიდა კონტენტს.

ჰანგმა დაწერა: „შემდეგ ბაზრის კონცენტრაციის სიმძიმის, როგორც მომსახურების მიმწოდებლების, ისე იურისდიქციების მიხედვით, შესაფასებლად ჰერფინდალ-ჰირშმანის ინდექსი გამოვიყენე. 2 500-ზე მაღალი მაჩვენებელი ძლიერ კონცენტრირებულ ბაზრად მიიჩნევა, ხოლო მაქსიმალური ქულა, 10 000, ნიშნავს, რომ მთელ ბაზარს ერთი სუბიექტი ემსახურება“.

ამ მიდგომამ მკვლევარი შემდეგ დასკვნამდე მიიყვანა: „სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში კონტენტის მიწოდება ძლიერ კონცენტრირებულია. ათივე ქვეყანაში HHI-ის მაჩვენებლები 8 950-დან 10 000-მდე მერყეობს“.

მკვლევარმა დაადგინა, რომ 2024-დან 2026 წლამდე ჩინეთში რეგისტრირებული კომპანიების წილი CDN-ის ბაზარზე 3,9%-ს არ აღემატებოდა. აშშ-ში რეგისტრირებული კომპანიები კი დომინირებდნენ და მათი წილი 95,9%-დან 99,6%-მდე მერყეობდა.

ჰანგმა დაწერა: „ეს შედეგები იმაზე შორს მიდის, ვიდრე ჩინეთის მიერ გლობალურ სამხრეთზე, განსაკუთრებით სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაზე, კონტროლის შესახებ ჩემი ცოდნის საფუძველზე მოველოდი“. შედეგად, რეგიონის ორგანიზაციები ფართო ინტერნეტისთვის საკუთარი კონტენტის მისაწვდომად აშშ-ის ტექნოლოგიურ კომპანიებზე ძლიერ არიან დამოკიდებული.

იაპონურმა ავტომწარმოებელმა ტოიოტამ გასულ კვირას ინვესტორებს განუცხადა, რომ ორთითიანი „ხელების“ მქონე 400 000 რობოტის დაქირავებას გეგმავს.

გაზრდილი წარმადობისთვის სხეულებრივი სწავლების რობოტს, სახელად ELEY, მაისურის დაკეცვა შეუძლია. მას მნიშვნელოვანი ხელის მოქნილობის მომთხოვნი დავალებების შესრულების სწავლაც შეუძლია. როგორც ჩანს, მაისურის დაკეცვის შესასწავლად რობოტებს ორი კვირა დასჭირდათ. მოზარდების მშობლებისთვის ეს სიჩქარე შესაძლოა საინტერესო აღმოჩნდეს.

ტოიოტა რობოტების საკუთარ ქარხნებში, ადამიანების გვერდით გამოყენებას გეგმავს. ისინი თავისუფლად გადაადგილდებიან და ენერგიის წყაროდ ბატარეას ან დამაგრძელებელ სადენს გამოიყენებენ. კომპანია იმედოვნებს, რომ ELEY-ს მისი პარტნიორებიც გამოიყენებენ.

ინდოეთის მთავრობამ გასულ კვირას განაცხადა, რომ ქვეყანაში უკვე ხუთი მოქმედი ჩიპების საწარმოა. მთავრობის ცნობით, ინდუსტრიის მხარდაჭერის უახლესმა პროგრამამ 12 მილიარდი დოლარის ინვესტიცია მოიზიდა.

ელექტრონიკისა და საინფორმაციო ტექნოლოგიების მინისტრმა აშვინი ვაიშნავმა განაცხადა, რომ ინდოეთს „ჩიპების სრული ეკოსისტემის“ შექმნა სურს. თუმცა მან ადგილობრივი გამოყენებისთვის ეროვნული პროცესორების შექმნის მცდელობებზე ინფორმაცია არ წარმოადგინა.

ვაიშნავმა გასულ წელს თქვა, რომ ინდოეთის პროექტ Shakti-ს ფარგლებში 7 ნმ-იანი პროცესორის შესაქმნელად მუშაობა მიმდინარეობს. პროექტი ქვეყანას საკუთარი სერვერებისა და სუპერკომპიუტერების წარმოების შესაძლებლობას უნდა აძლევდეს. ამ სამუშაოს მიმდინარეობის შესახებ ცნობები იშვიათია. პროექტს ჯერ არ შეუქმნია თანამედროვე მიკროპროცესორი, რომელიც პერსონალურ მოწყობილობაში ან სერვერში გამოსაყენებლად გამოდგება.

თემებიჯეისონ ჰანგიაშვინი ვაიშნავიCXMTAppleინდოეთის გადახდების ეროვნული კორპორაციაინტერნეტის საზოგადოებაGoogleტოიოტაინდოეთიჩინეთი

გამოქვეყნდა 21 სექტემბერი, 2026