„დიდებული შვიდეულის“ მთავარი უპირატესობა საფრთხედ იქცა

ჰარტნეტმა დასძინა: „ეს იყო დიდებული შვიდეული“. თუმცა ხელოვნური ინტელექტის ჰიპერმასშტაბური ინფრასტრუქტურის კომპანიებმა ახლა ფულის განსაცვიფრებელი ტემპით ხარჯვა დაიწყეს. Goldman Sachs-ის (Goldman Sachs) ბოლო გათვლების თანახმად, 2026 წელს ხელოვნურ ინტელექტში გლობალური ინვესტიციები 1 ტრილიონ დოლარს გადააჭარბებს. JPMorgan Chase-ის (JPMorgan Chase) აღმასრულებელი დირექტორი ჯეიმი დაიმონი ვარაუდობს, რომ მომავალ წელს ამ კომპანიების ხარჯები ხელოვნურ ინტელექტზე 1 ტრილიონ დოლარს მიაღწევს.

ამასთან, გრძელვადიანი ობლიგაციების შემოსავლიანობა იზრდება. აშშ-ის 10-წლიანი სახაზინო ობლიგაციების შემოსავლიანობა თითქმის ორი ათწლეულის მაქსიმუმზეა. 30-წლიანი სახაზინო ობლიგაციების შემოსავლიანობა კი 2002 წლის შემდეგ პირველად აჭარბებს 5,5%-ს. შედეგად, მთელ ეკონომიკაში სესხის აღების ხარჯები გაიზარდა.

ტექნოლოგიურმა სექტორმა ნაღდი ფულის მარაგი შეამცირა და კორპორაციულ საკრედიტო ბაზრებზე დიდი მოცულობით სესხის აღება დაიწყო. შესაბამისად, „დიდებული შვიდეულის“ პერსპექტივა სულ უფრო მეტად უკავშირდება იმავე აქტივების კლასს, რომლისგანაც თავის დასაცავად მას ოდესღაც იყენებდნენ.

ჰარტნეტმა განმარტა: „ნუ დაგვავიწყდება, რომ დიდებული შვიდეული, ჰიპერმასშტაბური ინფრასტრუქტურის კომპანიები, ან რაც გინდათ უწოდეთ, დიდებულად ნაწილობრივ იმიტომ ითვლებოდნენ, რომ უზარმაზარ ფულს გამოიმუშავებდნენ და არაფერს ხარჯავდნენ. სწორედ ამიტომ იყვნენ ისინი დიდებული.

ახლა ისინი ხელოვნური ინტელექტის კაპიტალურ ხარჯებზე წელიწადში ტრილიონ დოლარზე მეტს ხარჯავენ, ხოლო მათი უარყოფითი ფულადი ნაკადი 200 მილიარდ დოლარს შეადგენს. ამიტომ ისინი გარკვეულწილად ობლიგაციების ბაზარს უნდა დაემორჩილონ. თუ ბაზარი შემოსავლიანობას ან სპრედებს მეტისმეტად გაზრდის, ეს ხარჯები აღარ განხორციელდება“.

უოლ-სტრიტზე აშშ-ის ფინანსთა მინისტრ სკოტ ბესენტის მიერ ახლახან წარმოდგენილ ობლიგაციების გამოსყიდვის სქემაზე აზრები იყოფა. თუმცა ეკონომისტებმა Fortune-ს (Fortune) განუცხადეს, რომ ამ ნაბიჯმა ინვესტორებს მნიშვნელოვანი რამ აჩვენა: სად გადის ზღვარი, რომლის მიღწევის შემდეგაც სახაზინო უწყება მერყეობის შესამცირებლად ჩაერევა.

ინვესტორებისთვის 5%-იანი მაჩვენებელი მნიშვნელოვანი ზღვარია, თუმცა წარსულში მას მოქმედება ავტომატურად არ გამოუწვევია. ჰარტნეტმა აღნიშნა: „ჩემი საქმიანობის ნახევარი გონიერი კლიენტების მოსმენაა, მეორე ნახევარი კი ბაზარზე ფასებზე დაკვირვება. მე არ ვფიქრობ, რომ 5% ჯადოსნური ზღვარია“.

ჰარტნეტი მიიჩნევს, რომ ეს ზღვარი პოლიტიკის შემქმნელებისთვის უფრო მნიშვნელოვანია. ქვეყნის შიგნით მაღალი შემოსავლიანობა ნიშნავს, რომ „ხელოვნური ინტელექტის კომპანიები კაპიტალური ხარჯებისთვის სესხს ვეღარ აიღებენ და ეს მნიშვნელოვნად დააზარალებს სიმდიდრის ეფექტს, რომელიც აქციების ბაზრის მეშვეობით ასეთი ძლიერი იყო“. მან გეოპოლიტიკურ მიზანზეც ისაუბრა: „არსებობს ერთი მიზანი, ხელოვნური ინტელექტის სფეროში ჩინეთის დამარცხება. ისინი ობლიგაციების ბაზარზე ქაოსურ მოძრაობას ვერ დაუშვებენ. გარკვეულწილად, სწორედ ამიტომ ვფიქრობ, რომ წარმატებას მიაღწევენ, რადგან ამის თავიდან ასაცილებლად ყველაფერს გააკეთებენ“.