იაპონიასთან მარცხმა ანჩელოტის ზეწოლა და ბრაზილიის პრობლემები გამოაჩინა

ავსტრალიასთან მეორე ტაიმში ბრაზილიამ საუკეთესო ფეხბურთი აჩვენა მას შემდეგ, რაც საათის თავზე საყრდენ ნახევარმცველად ანდრეი სანტოსი ჩაერთო, ხოლო ბრუნო გიმარაეშმა და დანილო სანტოსმა შეტევაში წინ წაიწიეს. იაპონიასთან მატჩისთვის ანჩელოტიმ სწორედ ეს სქემა აირჩია, ოღონდ ტრავმირებული დანილოს ნაცვლად დებიუტანტი ანდრე ლუისი ათამაშა.

მთავარი პრობლემა, რომელიც პირველ 20 წუთში მკაფიოდ გამოჩნდა, ბრაზილიის დაცვითი ხაზის წინ წაწევა იყო. ორი გარემარბით თამაშმა შეიძლება მოედანი გაშალოს, მაგრამ მეტოქესაც უტოვებს თავისუფალ სივრცეს.

იაპონიამ თავისი დამახასიათებელი, ბრწყინვალე ათწუთიანი მონაკვეთის დროს ბრაზილიის დაცვის ხაზს არაერთხელ ზურგს უკან ჩაურბინა. ზოგჯერ ამისთვის კარგად გათამაშებულ კომბინაციებს იყენებდა, როცა მესამე მოთამაშე თავისუფალ სივრცეში იჭრებოდა, ზოგჯერ კი ერთი პასიც საკმარისი იყო. ნოტინგემ ფორესტის ცენტრალური მცველის, ჟაირ კუნიას, სისუსტეები გამოჩნდა და ბრაზილია ორი გოლით ჩამორჩა. ანგარიში შეიძლებოდა უფრო დიდიც ყოფილიყო.

შემდეგ ბრაზილიამ ვეღარ გაიგო, სად უნდა დაეწყო პრესინგი. იაპონია კი ხშირად უკეთ უტევს, ვიდრე მოპოვებულ უპირატესობას იცავს, ამიტომ ბრაზილია თამაშში დაბრუნდა. თუმცა, ამისთვის გუნდური თამაში კი არა, ცალკეული ფეხბურთელების ოსტატობა გახდა გადამწყვეტი. ნახევარი საათის განმავლობაში ვინისიუს ჟუნიორს არაფერი გამოსდიოდა, შემდეგ კი მან ბრწყინვალე დიაგონალური პასი გააკეთა და ესტევაო მეკარესთან პირისპირ დატოვა. იაპონიის მეკარე ზიონ სუზუკიმ დარტყმა მოიგერია, მაგრამ ვინისიუსმა ბურთი დაიბრუნა და ზედა კუთხეში აუღებელი დარტყმით გაიტანა.

მეორე ტაიმში ვინისიუსმა ეს კიდევ ერთხელ გააკეთა: მარცხენა ფლანგზე მოკლე კუთხური მიიღო, ცენტრისკენ შეიწია და ისეთი ზუსტი დარტყმით გაიტანა, რომ ბურთი ორივე ძელს შეეხო. შემდეგ ბრაზილია თითქმის დაწინაურდა, როცა რაფინიას ნაცვლად შესულმა ენდრიკმა შორიდან მოულოდნელად დაარტყა, მაგრამ ბურთი ხარიხას მოხვდა.

ყველა ეს მომენტი საჯარიმოს გარედან შეიქმნა და ინდივიდუალური ოსტატობის შედეგი იყო. ანჩელოტის მოსვლისას იმედი არსებობდა, რომ ის გუნდს შეკრულ და მყარ თამაშს ააწყობინებდა. ასეთი საფუძველი ინდივიდუალური ტალანტის გამოსავლენად იქნებოდა საჭირო და არა მატჩის ბედის მხოლოდ მასზე დასამყარებლად.

მატჩის ერთ-ერთი მიზანი ვინისიუსისთვის სეზონის დასაწყისში შექმნილი ჩავარდნის დაძლევაში დახმარება იყო და ეს მიზანი შესრულდა. მეორე მიზანი კი რაფინიას საუკეთესო თვისებების წარმოჩენა იყო, მაგრამ ეს ვერ მოხერხდა. ბარსელონას თავდამსხმელი კლუბში შესანიშნავ ფორმაშია და ამ მატჩში კაპიტანი იყო, თუმცა ბრაზილიის ნახევარდაცვა ბარსელონას ნახევარდაცვა არ არის. ანჩელოტიმ ეს კარგად იცის, მაგრამ რაფინია იშვიათად იღებდა ბურთს ისეთ პოზიციაზე, სადაც თამაშზე გავლენის მოხდენას შეძლებდა.

თამაშის მიწურულს ბრაზილია უფრო ახლოს ჩანდა გამარჯვებასთან, მაგრამ მსაჯის მიერ დამატებულ დროში იაპონიამ გაიტანა. ეს მისი პირველი რეალური სახიფათო შეტევა იყო 2:0 დაწინაურების შემდეგ. ტაცუჰირო საკამოტომ კარისკენ გადახრილ დარტყმას მიუსწრო და ბურთი კარში შეაგდო.

შეტევა მას შემდეგ დაიწყო, რაც ჟოაო გომეშს ბურთი აართვეს. ბრაზილიელები ჯარიმას ითხოვდნენ, მაგრამ სინგაპურელმა მსაჯმა თამაში გააგრძელა და მთელი მატჩის განმავლობაში ორივე გუნდის მიმართ ერთნაირი კრიტერიუმი შეინარჩუნა. ანჩელოტი და უკვე შეცვლილი რაფინია მოედნის კიდესთან იმდენად ხმამაღლა აპროტესტებდნენ გადაწყვეტილებას, რომ ორივე გააძევეს.

ეს კარგი სანახავი არ ყოფილა. ბრაზილიის ვარსკვლავი ფეხბურთელები ხშირად ზედმეტად ბევრს ეკამათებიან მსაჯს, ამიტომ მათ დასამშვიდებლად მწვრთნელია საჭირო და არა ისეთი, ვინც დაძაბულობას კიდევ უფრო ზრდის.

არის თუ არა ანჩელოტის წითელი ბარათი იმის ნიშანი, რომ ის ზეწოლას გრძნობს? მორიგი იმედგამაცრუებელი თამაშის შემდეგ, წინ კიდევ ბევრი რამ მოხდება.

თემებიესტევაოვინისიუს ჟუნიორიკარლო ანჩელოტიმატეუს კუნიაფიფაბრაზილიაიაპონიალონდონისენეგალისინგაპური

გამოქვეყნდა 15 ნოემბერი, 2026