პერფუზია დონორის ღვიძლს ბიოლოგიურად აახალგაზრდავებს

უმეტეს შემთხვევაში, მკვლევრებმა მიმღებში გადანერგვიდან დაახლოებით ერთი საათის შემდეგ აღებული მეორე ნიმუშიც შეაფასეს. ლონშანმა განმარტა: „ორგანოში სისხლის მიწოდების აღდგენის შემდეგ კიდევ რამდენიმე საქმე გაქვთ. შემდეგ, ჭრილობის დახურვამდე, სწრაფ ბიოფსიას აკეთებთ“.

ასაკისა და სიკვდილის რისკის საზომი საათების მიხედვით, პერფუზირებული ღვიძლები ბიოლოგიურად უფრო ახალგაზრდა აღმოჩნდა. ლონშანმა თქვა: „34 გრადუსზე ჟანგბადითა და საკვები ნივთიერებებით მათი პერფუზია ბიოლოგიურ ასაკს ნამდვილად აბრუნებდა“. მისი თქმით, შედეგები ინდუსტრიულ კონფერენციაზე კოლეგებს გაუზიარეს.

პოგანიკმა აღნიშნა: „თუ სამართლიანი, პირდაპირი შედარებისთვის ქრონოლოგიურ ასაკს გავითვალისწინებთ, ორ ჯგუფს შორის სხვაობა დაახლოებით 30%-ია. ლოგიკურია დასკვნა, რომ ამ ეფექტს პერფუზია იწვევს“.

მიმღების სხეულში მოთავსებისთანავე ყველა ღვიძლის ბიოლოგიური ასაკი მატულობდა, სავარაუდოდ, ორგანოზე სტრესის გამო. თუმცა ეფექტი შენარჩუნდა და პერფუზირებული ორგანოები ბიოლოგიურად უფრო ახალგაზრდა დარჩა.

გერმანიაში, ბერლინის შარიტეს უნივერსიტეტის სამედიცინო ცენტრის (Charité Universitätsmedizin Berlin) ტრანსპლანტაციის ქირურგმა ნათანაელ რაშცოკმა კვლევას შთამბეჭდავი უწოდა. მასში მონაწილეობა არ მიუღია. რაშცოკის თქმით, ჯერ გაურკვეველია, რას ნიშნავს ცვლილებები მიმღებთათვის. კვლევის ორგანოები 30, 40 და 50 წლის ადამიანებმა გაიღეს. მას 80 წლის ადამიანის ღვიძლზე პერფუზიის ეფექტი აინტერესებს. მან თქვა: „ზოგჯერ 70, 80 ან 85 წლის დონორების ორგანოებს ვიყენებთ“.

რაშცოკმა დასძინა, რომ გაახალგაზრდავების მიზეზის უკეთ გაგებამ შესაძლოა ანალოგიური ეფექტის მქონე იაფი წამალი შექმნას. პერფუზია ძვირია. მისი თქმით, გერმანიაში ის დაახლოებით 10 000 ევრო, ანუ ტრანსპლანტაციის ბიუჯეტის მეოთხედი ღირს. იეს თქმით, აშშ-ში თითო ორგანოზე ღირებულება დაახლოებით 80 000-დან 100 000 დოლარამდეა.

იემ და მისმა კოლეგებმა ღვიძლების უმეტესობა პერფუზიამდე ვერ შეისწავლეს. მისი თქმით, საავადმყოფოს კომპეტენციაში დონორის ორგანოები, ჩვეულებრივ, მხოლოდ აპარატზე მოთავსების შემდეგ ექცევა. მას-ჯენერალ ბრიგემის გუნდი მოწყობილობებს დონორის საავადმყოფოში იყენებს. იემ თქვა: „არის ერთგვარი ბუნდოვანი პერიოდი, როდესაც გაურკვეველია, ვის ეკუთვნის ორგანო“.

მკვლევრებმა პერფუზირებულ ორგანოებში შეცვლილი გენებისა და მოლეკულური გზების მიხედვით გარკვეული მინიშნებები მიიღეს. მათ ანთებასთან და ქსოვილების სტრუქტურასთან დაკავშირებულ უჯრედულ გზებში ცვლილებები შენიშნეს. იეს თქმით, გააქტიურდა გზაც, რომელიც უჯრედებს დაზიანებული ნაწილების მოცილებისა და გადამუშავების საშუალებას აძლევს.

პოგანიკს სურს შექმნას ტესტი, რომელიც ბიოლოგიური ასაკით განსაზღვრავს, გამოდგება თუ არა ორგანო გადასანერგად. გუნდი ასევე ცდის წამლებს, რომლებმაც ორგანოს ბიოლოგიური ასაკი შეიძლება კიდევ შეამციროს.

იეს თქმით, პერფუზია ალბათ სასარგებლოა ნებისმიერი ღვიძლისთვის, რომელიც „სრულყოფილი, ახალგაზრდა, ტვინის სიკვდილის მქონე დონორისგან“ არ მოდის. მოწყობილობები ტრანსპლანტაციას უკვე ცვლის. რამდენიმე წლის წინ გუნდი ერიდებოდა 40 წელზე უფროსი იმ დონორების ღვიძლებს, რომელთა სიკვდილი სისხლის მიმოქცევის შეწყვეტამ გამოიწვია. ამ დროს გული ჩერდება და სისხლის მიწოდების ნაკლებობა ორგანოებს აზიანებს. დღეს ისინი 70 წელზე უფროსი ასეთი დონორების ღვიძლებს იყენებენ. იემ განაცხადა: „პერფუზიამ ბოლო სამ წელიწადში ტრანსპლანტაციის სფერო მთლიანად შეცვალა“.

თემებიალბან ლონშანინათანაელ რაშცოკიჯესი პოგანიკიჰაიდი იეMIT Technology Reviewბერლინის შარიტეს უნივერსიტეტის სამედიცინო ცენტრიბრიგემისა და ქალთა საავადმყოფომას-ჯენერალ ბრიგემიბოსტონიპერფუზია

გამოქვეყნდა 14 სექტემბერი, 2026