რეინჯერსმა ნადერის გოლით სელტიკის მძიმე კვირა დაასრულა

თუ სტადიონზე ოდესმე სიჩუმეს შეურყევია ყველაფერი, სწორედ ეს მომენტი იყო. ამ სეზონის გლაზგოს დერბებზე სტუმარი გულშემატკივრები არ დაიშვებიან. ამიტომ რაიან ნადერის გამარჯვების გოლს მხოლოდ რეინჯერსის სათადარიგოთა სკამზე გამჭვირვალე პლასტიკზე მუშტების ბრახუნი და ტელეკომენტატორების ყვირილი მოჰყვა. ეს აპათიისა და დაკნინების შემზარავი სიცარიელე იყო. თითქოს უფსკრული იხმობდა, საჩემპიონო ბრძოლა იხსნებოდა და გუნდი ნელ-ნელა იშლებოდა.

რეინჯერსმა ამ გამარჯვების სტადიონზე საკუთარ გულშემატკივრებთან ერთად აღნიშვნა ვერ შეძლო. ეს, რა თქმა უნდა, დასანანი იყო და იმაზეც მიუთითებდა, რამდენად უსიამოვნო გახდა ეს დაპირისპირება წლების განმავლობაში.

ეს დღე უკვე სიხარულს აღარ იწვევს და შიშის საგნად იქცა. პასუხისმგებლობა არა მხოლოდ ორივე გუნდის გულშემატკივრებს, არამედ შესაბამის უწყებებსაც ეკისრებათ. მათ სიძულვილის გაღვივებას ხელი არ შეუშალეს. სექტანტობაზე მკაცრად საუბრობდნენ, თუმცა მის სათავესთან საბრძოლველად პრაქტიკულად ცოტა გააკეთეს.

თუმცა დერეკ მაკინისის გუნდს განწყობას ვერაფერი გაუფუჭებდა. რეინჯერსმა სეზონი რთულად დაიწყო, ახლა კი ერთ კვირაში მეტოქესთან მოპოვებულ მეორე გამარჯვებას ზეიმობს. სელტიკმა ზედიზედ სამი მარცხი განიცადა. სანაკრებო პაუზისას სიჩუმეს მრავალი ხმა, უხერხული კითხვა და მტკივნეული გადაწყვეტილება შეცვლის. გასული სეზონის შთამბეჭდავმა დუბლმა ისინი შესაძლოა გადადო, მაგრამ ახლა მათი თავიდან არიდება შეუძლებელია.

ამ სეზონის პირველ კვირებში სტანდარტების დაცემა შემაშფოთებელი იყო. 74 წლის მარტინ ო’ნილი საკმარისად ბრძენი და თვითკრიტიკულია იმის გასაცნობიერებლად, რომ შესაძლოა პრობლემის ნაწილიც იყოს და გამოსავლისაც. მომდევნო კვირებში მან საკუთარ როლსა და მომავალზე უნდა იფიქროს. ო’ნილმა უნდა გადაწყვიტოს, ნამდვილად შერჩა თუ არა უკანასკნელი ბრძოლისთვის საჭირო ენერგია.

ო’ნილმა თქვა: „საქმე ისაა, შემიძლია თუ არა გუნდის დახმარება. ამ კვირაში ამას შევაფასებ. ყოველთვის, როცა საქმე კარგად არ მიდის, ასაკსაც მნიშვნელობა ენიჭება. იცით რა, შესაძლოა ისინი მართლები არიან. ორ წელიწადში 110 წლის ვხდები. შესაძლოა მაშინ დასრულების დრო დადგეს. თუმცა ვნახავ, როგორ წავა საქმე.

„ცოტა განვაზოგადებ. გასული წლის ოქტომბერში დაბრუნების შესაძლებლობა მომეცა, რასაც ცხოვრებაში ვერასოდეს წარმოვიდგენდი. ჩემპიონატის მოგება და ჰართსთან მატჩი ჩემი სამწვრთნელო კარიერის ერთ-ერთი უდიდესი მომენტი იყო. თუმცა მაშინაც ვფიქრობდი, ისევ გრჩება თუ არა ენერგია და სურვილი. გეტყვით, სიბერეში კარგი არაფერია“.

ის, რაც ო’ნილს ეხება, შესაძლოა რამდენიმე მის ფეხბურთელსაც ეხებოდეს. კლუბის ლეგენდა კალუმ მაკგრეგორი უკვე 33 წლისაა და ტემპს სულ უფრო ხშირად ჩამორჩება. კვლავ შეუძლია მას საჭირო დონეზე თამაში? სჭირდება თუ არა ლიამ სკეილსს შემცვლელი? კირან ტირნის ისევ აქვს საკმარისი ენერგია? საერთოდ, რას აკეთებს გუნდში ჯეიმს ფორესტი? ამასთან, შეიძლება კი საჭირო გარდაქმნის ზედამხედველობა სელტიკის ხელმძღვანელობას მიანდო, რომელსაც საფეხბურთო გამოცდილება ფაქტობრივად არ აქვს?