FBI: ყალბი პოლიციელების თაღლითობამ მსხვერპლს $1,6 მილიარდი დააკარგვინა

ყველაზე გავრცელებული სქემით, დამნაშავეები სამიზნეებს არწმუნებენ, რომ მათ წინააღმდეგ წაყენებული ბრალდებების მოსახსნელად გარკვეული თანხა უნდა გადაიხადონ.

თაღლითები სამიზნეებს, როგორც წესი, წინასწარი შეთანხმების გარეშე ტელეფონით უკავშირდებიან. ისინი ამტკიცებენ, რომ სამიზნემ დანაშაული ჩაიდინა ან მასთან კავშირი აქვს. გადაუხდელობის შემთხვევაში თაღლითები დაკავებითა და პატიმრობით იმუქრებიან.

საჩივრების დაახლოებით 11%-ს სხვა ტიპის თაღლითობა შეადგენდა. დამნაშავეები მსხვერპლს ეუბნებიან, რომ მან ნაფიცი მსაჯულის მოვალეობა არ შეასრულა ან სასამართლო სხდომა გააცდინა. შემდეგ გადაუხდელობის შემთხვევაში ჯარიმით ან დაკავებით ემუქრებიან.

ამ ტიპის 6 833 საჩივართან დაკავშირებულმა ზარალმა თითქმის 36 მილიონი დოლარი შეადგინა.

უფრო მომგებიანი ვარიანტი კონკრეტულ სამიზნეზე მორგებულ მიდგომას გულისხმობს. თაღლითები მსხვერპლის შესახებ წინასწარ ინფორმაციას, მათ შორის მის პროფესიას, ადგენენ და სქემას სამუშაოს მიხედვით ცვლიან.

მაგალითად, IC3-მ აღრიცხა შემთხვევები, როცა თაღლითები სამედიცინო სფეროს სპეციალისტებს უკავშირდებოდნენ. ისინი ამტკიცებდნენ, რომ მსხვერპლის სამედიცინო ლიცენზიას ვადა გასდიოდა ან ის დანაშაულის ჩასადენად გამოიყენეს. შემდეგ თანხას ლიცენზიის განახლების საბაბით ან გამოძალვის გზით, „პროფესიული რეპუტაციის დასაცავად“, ითხოვდნენ.

მსხვერპლებმა ამ ტიპის მიზნობრივი თაღლითობის 3 322 შემთხვევა აღწერეს. საერთო ზარალმა 37 მილიონ დოლარს გადააჭარბა.

ბევრად იშვიათი მეთოდი საერთო საჩივრებიდან 496 შემთხვევაში გამოიყენეს. თაღლითები აცხადებდნენ, რომ მართვის მოწმობას ან პასპორტს ვადა გაუვიდა და განახლებისთვის თანხას ითხოვდნენ.

შემთხვევების მცირე რაოდენობის მიუხედავად, დამნაშავეებმა ამ მეთოდით 348 000 დოლარი მიიღეს.

IC3-ის მიერ აღწერილი ბოლო და, სავარაუდოდ, ყველაზე რთული სქემის სამიზნეები აშშ-ში სხვადასხვა ეთნიკური თემის წარმომადგენლები, უცხო ქვეყნის მოქალაქეები და საერთაშორისო სტუდენტები იყვნენ.

დამნაშავეებს ყველაზე მეტი ძალისხმევა სამიზნეების შერჩევაზე არ დაუხარჯავთ. საერთო პროცედურაც სხვა მაგალითების მსგავსი იყო. თაღლითები უცხო ქვეყნის სამართალდამცავებად ან აშშ-ში მომუშავე უცხოელ დიპლომატიურ მოხელეებად ასაღებდნენ თავს. ისინი მსხვერპლს მშობლიური ქვეყნის პასპორტის გაუქმებით ან ექსტრადიციით ემუქრებოდნენ.

თუმცა, ეს სქემები ზოგჯერ ვიდეოზარებსაც მოიცავს. დამნაშავეები კონკრეტული ქვეყნის სამართალდამცავი უწყების ფორმას იცვამენ. ზოგ შემთხვევაში ისინი ზარებს კინოს დეკორაციების მსგავს გარემოში პასუხობენ, რომელსაც ნამდვილ სახელმწიფო დაწესებულებას ამსგავსებენ.