ობლიგაციების შემოსავლიანობის ზრდა ვორშს რთული არჩევანის წინაშე აყენებს

თუმცა, ბაზრის მოლოდინისა და ობლიგაციების შემოსავლიანობის ზრდის ფონზე, უმოქმედობა ვორშისა და FOMC-ის სანდოობის შესახებ კითხვებს კვლავ გააჩენს.

სტატიის მომზადებისას აშშ-ის 10-წლიანი სახაზინო ობლიგაციების შემოსავლიანობა 5,1%-ს აღემატებოდა. 30-წლიანი სახაზინო ობლიგაციების შემოსავლიანობა კი 5,4%-ზე მაღალი იყო. Deutsche Bank-ის ჯიმ რიდმა (Jim Reid) დილით კლიენტებს განუცხადა: „10-წლიანი ობლიგაციების გაყიდვამ 2025 წლის აპრილის ‘განთავისუფლების დღის’ შემდეგ დაწყებული საბაზრო არეულობის დროიდან ყველაზე დიდი დღიური ნახტომი გამოიწვია და მაჩვენებელი 2007 წლის შემდეგ უმაღლეს დონემდე აიყვანა“.

რიდმა დასძინა: „ხუთწლიანი ობლიგაციების სუსტმა აუქციონმაც მდგომარეობა გააუარესა. 70 მილიარდი დოლარის ობლიგაციები 5,03%-იანი შემოსავლიანობით გაიყიდა, რაც გაყიდვამდე არსებულ მაჩვენებელს 3,1 საბაზისო პუნქტით აღემატებოდა. ამის შემდეგ შემოსავლიანობამ დღის მაქსიმუმს მიაღწია“.

ვითარებას ინფლაციის მოლოდინიც ამწვავებს. ბაზრები ამ მიმართულებით კარგ ამბავს ფრთხილი ოპტიმიზმით ელოდნენ. აშშ-ისა და ირანის მომლაპარაკებლები ამ კვირაში შეხვდნენ. ამან ახლო აღმოსავლეთში კონფლიქტის შესაძლო დეესკალაციისა და ნავთობის ფასების ნორმალიზების იმედი გააჩინა.

შეთანხმების ნიშნები კვლავ არ ჩანს. ირანის პრეზიდენტმა მასუდ ფეზეშკიანმა გუშინ გაეროს განუცხადა, რომ ქვეყანა არასოდეს „დაიჩოქებს“, თუმცა „დიალოგისა და დიპლომატიისთვის“ მზადყოფნა გამოხატა. პრეზიდენტმა დონალდ ტრამპმა განაცხადა, რომ არჩევანი მოლაპარაკებასა და რეჟიმის „განადგურებას“ შორის უნდა გაკეთდეს.

მოლაპარაკებების გაგრძელებისას ნავთობის ფასები იზრდებოდა. დილით Brent-ის მარკის ნედლი ნავთობის ფასმა მცირე ხნით ბარელზე 108 დოლარს მიაღწია. ანალიტიკოსები მანამდე აცხადებდნენ, რომ ეს კვირა საშუალოვადიან პერსპექტივაში ნავთობისთვის გადამწყვეტი იქნებოდა.

Macquarie-ის ტიერი ვიზმანმა (Thierry Wizman) სამშაბათს ჩანაწერში დაწერა: „შეხვედრების შედეგად მიღებულმა შეთანხმებებმა შეიძლება განსაზღვროს, გაგრძელდება და გამწვავდება ომი თუ გამოსავალი მოიძებნება“.

ვიზმანმა დასძინა: „ნედლი ნავთობის ფასების მიმართულება კვლავ გავლენას ახდენს გლობალურ ინფლაციასა და ცენტრალური ბანკების საპასუხო გადაწყვეტილებებზე. ყველა მსხვილმა ცენტრალურმა ბანკმა, მათ შორის აშშ-ის ფედერალურმა სარეზერვო სისტემამ, მომავალი გადაწყვეტილებების ფაქტორად ენერგიის ფასები ან ‘გეოპოლიტიკა’ დაასახელა. ეს ბოლოდროინდელი ‘ქორული’ რიტორიკის მთავარი მიზეზია“.

სწორედ ესაა ვორშის დილემა. ბოლო სხდომაზე განაკვეთის გაზრდით FOMC-მა აჩვენა, რომ ახლო აღმოსავლეთიდან მომდინარე მიწოდების შოკით გამოწვეული ინფლაციის უგულებელყოფას აღარ აპირებს. ყოველ შემთხვევაში, კომიტეტი ამას ფართო ეკონომიკის საზიანოდ არ დაუშვებს.