ჩინეთის წილმა გლობალურ საკონტეინერო ექსპორტში რეკორდულ 40%-ს მიაღწია

თუმცა საბაჟო ტარიფებმა შესაძლოა ჩინეთს ექსპორტის გაზრდისკენ კიდევ უფრო უბიძგა. იმპორტის გადასახადებმა ჩინეთს აშშ-ის ბაზრის ნაწილებზე წვდომა შეუზღუდა და ჩინელი ექსპორტიორები სხვა ბაზრების მოძებნას აიძულა. ტარიფებმა ჩინეთს ასევე რეექსპორტისკენ უბიძგა. ეს საბაჟო ტარიფების თავიდან არიდების მეთოდია, რომლის დროსაც ქვეყანა შუალედურ ნაწილებს დაბალი სატარიფო განაკვეთების მქონე ქვეყნებში აგზავნის. იქ ნაწილებს აწყობენ და აშშ-ში ნაკლები იმპორტის გადასახადით ყიდიან.

თეთრმა სახლმა გასულ თვეში ანგარიში გამოაქვეყნა. ანგარიშში ნათქვამია, რომ რეექსპორტის გამო აშშ-მ 19 მილიარდიდან 26 მილიარდ დოლარამდე საგადასახადო შემოსავალი დაკარგა, მთავარ დამნაშავედ კი ჩინეთი დასახელდა. თუმცა ტრამპის ადმინისტრაციამ რეექსპორტის განმარტება გააფართოვა. ახლა ის მოიცავს ჩინეთთან დაკავშირებულ საქონელსაც და პროდუქტებსაც, რომელთა მიწოდების ჯაჭვში ჩინეთი მონაწილეობს.

სური მოელის, რომ ჩინეთი სხვა ქვეყნებთან სავაჭრო კავშირების გაფართოებას გააგრძელებს. ეს მხოლოდ უმკაცრესი საბაჟო ტარიფების თავიდან არიდებას არ ემსახურება. მისი თქმით, აშშ-ის სავაჭრო პოლიტიკამ ამერიკის, როგორც საიმედო სავაჭრო პარტნიორის, სანდოობა შეარყია.

სურიმ თქვა: „ვაჭრობას ძალაუფლებისთვის ვიყენებთ, მაგრამ ვერ ვივარაუდებთ, რომ მომავალში ეს ბერკეტები ასეთივე მნიშვნელოვანი იქნება. საბაჟო ტარიფებით ქვეყნებს უფრო სწრაფად ვაშორებთ“.

თუმცა გლობალურ სატვირთო გადაზიდვებში ჩინეთის მზარდი წილი ტრამპის საბაჟო ტარიფებთან დაპირისპირებაში ქვეყნის აშკარა გამარჯვებას შესაძლოა არ ნიშნავდეს. ეს მაჩვენებელი აუცილებლობით არ მიუთითებს, რომ ჩინეთი გლობალურ ვაჭრობაში უფრო დიდ ძალად ყალიბდება. ჩრდილოეთ კაროლინის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის პროფესორ ენდრიუ გრინლენდის თქმით, რეექსპორტი და მარშრუტების შეცვლა სავაჭრო გარემოს ცვლილებაზე პასუხია. ეს გლობალურ ვაჭრობაში წილის წმინდა ზრდას აუცილებლობით არ ნიშნავს. გრინლენდი აშშ-ის სატარიფო პოლიტიკაზე სპეციალიზდება.

გრინლენდმა Fortune-ს უთხრა: „არ ვამბობ, რომ ჩინეთის მნიშვნელობა არ იზრდება. თუმცა ის ფაქტი, რომ, მაგალითად, უფრო მეტი გადაზიდვა ჩინეთზე მოდის, შესაძლოა რომელიმე ამ მექანიზმით აიხსნას“.

გრინლენდის შეფასებით, გადაზიდვების ზრდა უფრო მეტად მიუთითებს, რომ ჩინეთმა აშშ-ის საბაჟო ტარიფებთან ადაპტაციის გზები იპოვა. თუმცა ქვეყანა ამ გადასახადებით ჯერ აუცილებლობით არ სარგებლობს. საბაჟო ტარიფების დაწესებამდე ჩინეთს სავაჭრო პარტნიორების დივერსიფიკაციასა და რეექსპორტში მონაწილეობას არაფერი უკრძალავდა. ამიტომ გრინლენდი მიიჩნევს, რომ გადაზიდვის პრაქტიკის ცვლილებები ჩინეთისთვის „ადაპტაცია უნდა იყოს, რომელიც მდგომარეობას აუცილებლობით არ აუმჯობესებს“.

თუ საბაჟო ტარიფები აშშ-სა და დანარჩენ მსოფლიოს შორის სავაჭრო ურთიერთობების გაუარესებას გააგრძელებს, ჩინეთმა შესაძლოა მომავალში კიდევ უფრო დიდი სავაჭრო ძალის პოზიცია დაიკავოს. ამის საფუძველს სავაჭრო პარტნიორების დივერსიფიკაციაში მისი წინსვლა ქმნის. სასარგებლოა თუ არა ჩინეთისთვის საექსპორტო ბაზრების პოვნა იმ პირობით, რომ აშშ ნაკლებად სტაბილური ბიზნესპარტნიორი ხდება?

გრინლენდმა უპასუხა: „დიახ. კარგია, რომ მათ საქონლის გასაგზავნი ადგილები იპოვეს და ჭარბი მიწოდება უბრალოდ საწყობებში არ დარჩა“.

თემებიიენს ესკელუნდიჯერემი სურიდონალდ ტრამპისი ძინპინიჩინეთში ევროკავშირის სავაჭრო პალატაფაინენშალ ტაიმსიოსტინის ტეხასის უნივერსიტეტიFortuneჩინეთიაშშ

გამოქვეყნდა 24 სექტემბერი, 2026