რუსეთი უკრაინის დასანებებლად ზამთარში ენერგოსისტემაზე დარტყმებს გეგმავს

გეგმის თანახმად, უკრაინის სამი უდიდესი ქალაქისთვის წყლის, ელექტროენერგიისა და გათბობის გასათიშად რუსეთს დაახლოებით 70 ბალისტიკური რაკეტა, 720 შორი მოქმედების დრონი და 150 მართვადი საავიაციო ბომბი დასჭირდება. რუსეთის სამხედრო დაგეგმვის სპეციალისტები მიიჩნევენ, რომ ამ ინტენსივობით ერთთვიანი დარტყმები უკრაინის ენერგოსისტემას გაანადგურებს.

ნიუ-იორკ ტაიმსის ცნობით, ომის მეხუთე წელს წინა თავდასხმების გამო უკრაინის ელექტროსადგურები სრული სიმძლავრით ვეღარ მუშაობენ. ყოველი ახალი დარტყმა მათ მუშაობას სწრაფად აჩერებს. მაგალითად, ომამდე კიევის მომმარაგებელი სამი თბოელექტროსადგურის საერთო გამომუშავების სიმძლავრე დაახლოებით 1,3 გიგავატი იყო. ახლა ის დაახლოებით 500 მეგავატამდე შემცირდა.

გაზეთის ცნობით, თუ რუსეთის გეგმა წარმატებით განხორციელდება, კიევმა, ხარკოვმა და ოდესამ შესაძლოა ელექტროენერგიის გამომუშავების სიმძლავრის 90% დაკარგონ. გათბობის მიწოდებაც შესაძლოა 90%-ით შემცირდეს, რაც წყლისა და საკანალიზაციო სისტემების მუშაობას შეაფერხებს.

რუსეთის რწმენა, რომ გეგმა იმუშავებს, დიდწილად უკრაინის საჰაერო თავდაცვის საშუალებების დეფიციტს ეფუძნება. განსაკუთრებით მწირია Patriot-ის ჩამჭრელი რაკეტების მარაგი, რომელთა გარეშეც უკრაინის ძალები ბალისტიკური რაკეტებისგან თავდაცვას თითქმის ვერ ახერხებენ.

ანალიტიკოსები თანხმდებიან, რომ მოსკოვს საჰაერო კამპანიის წარმატებით დასრულების უკეთესი შანსი ახლა აქვს, ვიდრე ომის ნებისმიერ წინა ეტაპზე. ამერიკული დახმარების შემცირებამ უკრაინის სარაკეტო თავდაცვის მარაგი გამოფიტა. რუსეთის რაკეტებისა და დრონების არსენალი უფრო მძლავრი და ეფექტიანი გახდა. მრავალწლიანმა დარტყმებმა კი უკრაინის ენერგეტიკული ინფრასტრუქტურა გაცილებით მოწყვლადი დატოვა.

ამის გამო მოსკოვი, დიდი ალბათობით, არ დათანხმდება ენერგეტიკული ცეცხლის შეწყვეტის არცერთ ვარიანტს, რომელიც კიევმა არაერთხელ შესთავაზა. საკონსულტაციო კომპანია რასმუსენ გლობალის (Rasmussen Global) დირექტორმა ჰარი ნედელკუმ ნიუ-იორკ ტაიმსს უთხრა: „უკრაინელებზე ზეწოლისთვის მათი ერთადერთი კოზირი ეს საჰაერო თავდასხმებია. სხვა არაფერი აქვთ“.

თუმცა, გაზეთის ცნობით, ისტორია აჩვენებს, რომ ასეთი დაბომბვის კამპანიები, რომლებიც ეკონომიკასა და სამოქალაქო ცხოვრებას ანადგურებს, ჩვეულებრივ, მტერს დანებებას ვერ აიძულებს. აშშ-მ ამ გზით მიზნებს ვერ მიაღწია ვიეტნამში, 1990-იანი წლების დასაწყისში სპარსეთის ყურის ომისას და ირანის წინააღმდეგ მიმდინარე ომში.

ვაშინგტონში დაფუძნებული სტრატეგიული და საერთაშორისო კვლევების ცენტრის (Center for Strategic and International Studies) სამხედრო ექსპერტმა სეთ ჯონსმა გაზეთს უთხრა: „მოწინააღმდეგის მშვიდობიანი მოსახლეობის დასჯასა და მისი ნების გატეხვის მცდელობას ისტორიულად ძალიან იშვიათად მოჰყოლია მისი იძულება, დამარცხება ეღიარებინა“.