დიდი ოცეულის რამდენიმე ქვეყანამ აშშ-ის პოზიცია უარყო

აშშ, რომელიც წელს დიდი ოცეულის თავმჯდომარეა, განცხადება მილუოკიში გამართული სავაჭრო შეხვედრის მეორე დღეს გამოაქვეყნა. შეხვედრამ აჩვენა, რომ აშშ-ის ინიციატივით მომზადებულ განცხადებას მხოლოდ ორი ქვეყანა, მექსიკა და არგენტინა, შეუერთდა. დოკუმენტი მიწოდების ჯაჭვებიდან იძულებითი შრომით წარმოებული საქონლის აღმოსაფხვრელად მუშაობისა და თანამშრომლობის გაძლიერებას მოითხოვდა.

დიდი ოცეულის ქვეყნების უმრავლესობამ ეს მოწოდება მას შემდეგ უარყო, რაც ტრამპის ადმინისტრაციამ 59 ქვეყნიდან და ევროკავშირიდან შეტანილ საქონელზე 10%-იანი ან 12,5%-იანი საბაჟო ტარიფები დააწესა. ადმინისტრაციის მტკიცებით, ისინი იძულებითი შრომის აკრძალვას სათანადოდ არ აღასრულებენ.

USTR 16 სავაჭრო პარტნიორის მიმართ „301-ე მუხლით“ გათვალისწინებულ მეორე სატარიფო გამოძიებასაც ატარებს. ამ პარტნიორებთან ჭარბი საწარმოო სიმძლავრის ნიშნები შეინიშნება. ფართოდ ელიან, რომ გამოძიება უახლოეს თვეებში ახალ საბაჟო გადასახადებს გამოიწვევს.

USTR-ის განცხადებაში არ დასახელებულა ქვეყნები, რომლებმაც ჭარბი სიმძლავრის შესახებ დოკუმენტი უარყვეს. თუმცა, ერთი თვით ადრე, ჩრდილოეთ კაროლინაში ფინანსთა სფეროს ხელმძღვანელთა შეხვედრაზე ჩინეთი მსგავს განცხადებას შეეწინააღმდეგა. დოკუმენტი იძულებით შრომასა და არასაბაზრო ეკონომიკურ პოლიტიკას გმობდა, რომელიც ჭარბ ექსპორტს იწვევს.

განცხადებაში ნათქვამია: „მინისტრების განცხადების პროექტს რამდენიმე წევრის გარდა ყველა უჭერდა მხარს. მათგან რამდენიმემ ჭარბი სიმძლავრის წინააღმდეგ ერთობლივი მოქმედებისკენ მიმავალი გზის შექმნა მტკიცედ უარყო“. დოკუმენტის თანახმად, ამან დიდი ოცეულის აშშ-ის თავმჯდომარეობა „ძლიერ გააწბილა“.

ჩინეთის ჭარბი საწარმოო სიმძლავრე და სამრეწველო სუბსიდიები წელს აშშ-ის ხელმძღვანელობით გამართული მინისტერიალების ერთ-ერთი მთავარი თემა იყო. პეკინმა უარყო მტკიცება, რომ მისმა სამრეწველო პოლიტიკამ ჭარბი სიმძლავრე შექმნა. მან დასავლეთის ქვეყნები ამ საკითხის პროტექციონისტული ზომების გასამართლებლად გამოყენებაში დაადანაშაულა.

აშშ-ის განცხადებით, დიდი ოცეულის სავაჭრო მინისტრები სურსათით ვაჭრობის ზეწოლის იარაღად გამოყენების დაგმობაზე შეთანხმდნენ. წევრებმა განაცხადეს, რომ სურსათით ან სოფლის მეურნეობისთვის საჭირო ნედლეულით ვაჭრობა ეკონომიკური ან პოლიტიკური იძულების საშუალებად არ უნდა გამოიყენებოდეს.

დიდი ოცეულის ერთობლივ განცხადებაში მინისტრებმა სურსათის იარაღად გამოყენება განმარტეს, როგორც ზომები, რომლებიც „სურსათისა და სოფლის მეურნეობისთვის საჭირო ნედლეულის ნაკადს ანელებს, აჩერებს, ბლოკავს ან მიმართულებას უცვლის“. მათი მიზანი ზეწოლით სხვა გეოპოლიტიკური დათმობების მიღებაა.

დიდი ოცეულის სავაჭრო მინისტრებმა განაცხადეს: „ჩვენ ვგმობთ სურსათის იარაღად გამოყენებას, რადგან ის მნიშვნელოვან ჰუმანიტარულ და ეკონომიკურ საფრთხეს ქმნის“.