ირანის ომმა ნავთობმზიდებს დღეში მილიონზე მეტი შემოსავალი მოუტანა

ხელოვნური ინტელექტის აღმავლობის მიღმა, ირანის ომმა თითქმის მყისიერი დღიური მილიონერების ახალი ჯგუფი შექმნა: ნავთობმზიდები, რომლებიც ჰორმუზის სრუტის გადაკვეთას ბედავენ.

Baltic Exchange-ის ამ კვირის მონაცემებით, სპარსეთის ყურიდან ჩინეთში ნავთობის გადაზიდვის ფასი გემზე დღეში 1,035 მილიონ დოლარს მიაღწია. მარშრუტი საკვანძო სრუტის გადაკვეთას მოითხოვს. ფასმა შვიდნიშნა ზღვარს პირველად გადააჭარბა. შედარებისთვის, Platts VLCC-ის ინდექსის თანახმად, სპარსეთის ყურიდან მსგავსი დიდი ნედლი ნავთობის გადამზიდავი გემის დღიური ღირებულება დაახლოებით 208 000 დოლარი იყო.

ირანის ომის მეშვიდე თვეში ჰორმუზის სრუტეში კომერციული მიმოსვლა კვლავ მცირდება. თუმცა, ყურიდან ნავთობის ექსპორტის აუცილებლობა კიდევ უფრო მწვავეა, რადგან შეზღუდული მიწოდების ფონზე ფასმა კვლავ ბარელზე 100 დოლარს გადააჭარბა.

Vortexa-ს სატვირთო გადაზიდვების მთავარმა ანალიტიკოსმა იოანის პაპადიმიტრიუმ Fortune-ს განუცხადა, რომ გადაზიდვის უზარმაზარი ხარჯები ორ ფაქტორს უკავშირდება. ესენია სრუტის გადაკვეთასთან დაკავშირებული საფრთხეები და გემებით გადატანილ ნავთობზე გაზრდილი მოთხოვნა.

გაერთიანებული სამეფოს საზღვაო ძალების სააგენტოს ცნობით, რეგიონში თავდასხმების გამწვავების ფონზე, კომერციული გემები კვლავ დარტყმების სამიზნეა. მათ შორისაა ორი ნავთობმზიდი, რომლებსაც პარასკევს ჰორმუზის სრუტეში ჭურვები მოხვდა.

პაპადიმიტრიუმ თქვა: „ერთ-ერთი მამოძრავებელი ფაქტორი გეოპოლიტიკური რისკი და აქტივისთვის საფრთხეა, ამ შემთხვევაში, გემისთვის. ეს რისკი იზრდება აშშ-ის საპასუხო დარტყმებისა და ირანის მიერ გემებზე ტერიტორიული თავდასხმების გამო“.

სრუტის აღმოსავლეთი მხარის გადაკვეთით ნაკლები გადამზიდავია დაინტერესებული, რადგან შეფერხებების უმეტესობა იქ ხდება. პაპადიმიტრიუს თქმით, საფრთხის გამო გემების სადაზღვევო პრემიებიც გაიზარდა და ბორტზე არსებული აქტივების ღირებულების დაახლოებით 10%-ს მიაღწია. ომამდე ეს მაჩვენებელი 0,5%-დან 1%-მდე იყო. ამ პრემიების გადახდა საბოლოოდ დამქირავებლებს ეკისრებათ.

გაზრდილმა მოთხოვნამ ბაზრის გარკვეულ კონსოლიდაციასაც შეუწყო ხელი. ამან საზღვაო გადაზიდვების ბაზარზე მოთამაშეთა რაოდენობა შეზღუდა და მზარდ კომპანიებს ფასების გაზრდის საშუალება მისცა.

პაპადიმიტრიუმ განაცხადა: „ეს მოთამაშეები, განსაკუთრებით ახლო აღმოსავლეთის გარშემო, ფლოტებს აფართოებენ. ისინი მეტ გემს ყიდულობენ. რატომ? მათ ტვირთების მიწოდების უზრუნველყოფა და მიწოდების ჯაჭვში საქმიანობის გაფართოება სურთ“.

გადაზიდვის გაზრდილი ხარჯები განსაკუთრებით ნავთობგადამმუშავებელ ქარხნებს დააწვება. მათ არა მხოლოდ ტრანსპორტირების გაძვირებასთან ან ტვირთის მიღების გახანგრძლივებულ ვადებთან უწევთ გამკლავება, თუ ნავთობმზიდები ჰორმუზის სრუტის გვერდის ავლით ალტერნატიულ მარშრუტებს ირჩევენ. ამასთან, ნედლი ნავთობიც გაძვირდა. შედეგად, შემცირებული მოგების ზღვარი მომხმარებლებისთვის ფასებს ზრდის. ეს უკვე გამოჩნდა დიზელის ფასში, რომელმაც პირველად 6 დოლარს გადააჭარბა და ირანის ომამდელ მაჩვენებელზე 60%-ით მეტია.