სამხრეთ კორეამ რუსეთის ჩრდილოეთით არქტიკული საზღვაო მარშრუტი გამოსცადა

ლის მთავრობამ 2030 წლისთვის ჩრდილოეთის საზღვაო მარშრუტზე რეგულარული კომერციული მიმოსვლის გეგმები გაასაჯაროვა. პირველი კორეული გემის მგზავრობა მხოლოდ ლოგისტიკის გამოცდა იყო.

კრისტანტოს თქმით, საფრთხე ისაა, რომ სამხრეთ კორეისთვის ევროპის მიმართულებით სასურველ მარშრუტად ქცევამ „რუსეთზე სტრატეგიული დამოკიდებულების ახალი ფორმა შეიძლება შექმნას, რადგან მოსკოვი თავისი არქტიკული სანაპიროს გასწვრივ ნავიგაციას მნიშვნელოვნად აკონტროლებს“.

მისი თქმით, ევროპული პერსპექტივიდან, რუსეთთან უფრო მჭიდრო ეკონომიკური კავშირები უკრაინაში შეჭრის გამო მოსკოვის იზოლირების ძალისხმევას საფრთხეს უქმნის.

კრისტანტომ აღნიშნა, რომ მოსკოვს ზეწოლის მოხდენა რეგულაციებითა და „ყინულმჭრელების დახმარების გაწევით“ შეუძლია.

ანალიტიკოსმა ასევე თქვა, რომ ევროპელი დიპლომატების შეშფოთება სეულის მოსკოვთან ბოლო პერიოდში დაახლოების გამო ჩრდილოეთის საზღვაო მარშრუტს სცდება. მათ შორისაა ბრალდება, რომ აგვისტოში სანქციების ქვეშ მყოფი რუსული ტანკერებით რუსეთს დაახლოებით 165 000 ტონა საწვავი მიეწოდა.

ეს ყველაფერი იმ დროს ხდება, როცა ფხენიანი, სეულის მთავარი მეტოქე, უკრაინის წინააღმდეგ ომში დასახმარებლად რუსეთში ჯარებს აგზავნის.

სეულის კუკმინის უნივერსიტეტის რუსეთში დაბადებულმა ისტორიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების პროფესორმა ანდრეი ლანკოვმა განაცხადა, რომ სამხრეთ კორეას ჩრდილოეთის საზღვაო მარშრუტზე წვდომა ძალიან აინტერესებს. კლიმატის ცვლილების გამო ადრე გამოუყენებელი მარშრუტი ახლა ხელმისაწვდომია და ეკონომიკურად სრულად გამართლებულია.

მისი თქმით, ამავე დროს სეული „რუსეთის მთავრობას მიანიშნებს, რომ მზად არის ურთიერთობების მართვისთვის“.

ამას ემთხვევა სეულის მიერ უკრაინის მიმართ უფრო მკაცრი პოზიციის დაკავებაც. ეს პოზიცია სექტემბრიდან იღებს სათავეს, როცა პრეზიდენტი ვოლოდიმირ ზელენსკი გაეროს გენერალურ ასამბლეას მიმართა და დაადასტურა, რომ უკრაინაში ტყვედ აყვანილი ორი ჩრდილოკორეელი სამხრეთ კორეაში გადაიყვანეს. სეულმა გაბრაზებით უპასუხა და განაცხადა, რომ ზელენსკიმ ორი ტყვეს გადაყვანის საიდუმლოდ შენახვის შეთანხმება დაარღვია.

დავა დიდ დიპლომატიურ დაპირისპირებაში გადაიზარდა. სეულმა ბოდიში მოითხოვა და საბოლოოდ კიევიდან რამდენიმე დიპლომატი გაიწვია.

ლანკოვის აზრით, სეულმა შესაძლოა დავა გარკვეულწილად საჩვენებლად გაამწვავა, რათა ლის ადმინისტრაციას კიევისგან დისტანცირება და უკრაინისთვის მატერიალური დახმარების გაწევის ზეწოლისთვის წინააღმდეგობის გაწევა შეძლებოდა. მისი თქმით, მოსკოვში ამ პოზიციას დადებითად შეაფასებდნენ.

ლანკოვმა დასძინა: „რუსეთს კი შეეძლო საპასუხოდ ჩრდილოეთ კორეისთვის მოწინავე და სახიფათო სამხედრო ტექნოლოგიების მიწოდებაზე უარი ეთქვა“.

ლანკოვის თქმით, ახლა სამხრეთ კორეას სურს, ყურადღების ცენტრში არ მოექცეს, შესაძლებლობები შეისწავლოს და ომის დასრულებისა და რუსეთის წინააღმდეგ სანქციების მომავალში მოხსნისთვის მოემზადოს. მისი თქმით, ეს ეკონომიკური გეგმაა, თუმცა სეული ასევე იმედოვნებს, რომ მოსკოვთან თანამშრომლობით ჩრდილოეთ კორეისთვის მეტი იარაღის გადაცემას შეაჩერებს.

კრისტანტოც ვარაუდობს, რომ სეული „ფრთხილ და თანდათანობით მიდგომას აირჩევს“.

მისი თქმით, სეული ინიციატივას, სავარაუდოდ, მთლიანად არ მიატოვებს, განსაკუთრებით არქტიკული გადაზიდვების მიმართ ჩინეთის მზარდი ინტერესის გათვალისწინებით. ამავე დროს, ის შეეცდება, დასავლელ პარტნიორებთან ურთიერთობა უმიზეზოდ არ გაამწვავოს.

კრისტანტოს თქმით, საბოლოოდ, სამხრეთ კორეა აუცილებელი არ არის, რუსეთსა და დასავლეთს შორის არჩევანს აკეთებდეს. ის ცდილობს, შეინარჩუნოს პოტენციურად ღირებული ეკონომიკური შესაძლებლობა ისე, რომ უფრო ფუნდამენტური სტრატეგიული ურთიერთობები არ დააზიანოს.

თემებიანდრეი ლანკოვივლადიმერ პუტინივოლოდიმირ ზელენსკილი ჯე-მიონიჯოზეფ კრისტანტოარქტიკული საბჭოპანსტარ აკრორუსეთისამხრეთ კორეაჩრდილოეთის საზღვაო მარშრუტი

გამოქვეყნდა 5 ნოემბერი, 2026