სენდერსი მოწინავე ხელოვნური ინტელექტის შეჩერებას ითხოვს

სენატორებმა ბერნი სენდერსმა და გრეგ სეზარმა „ხელოვნური სუპერინტელექტის აკრძალვის აქტი“ წარადგინეს. კანონპროექტი მოწინავე ხელოვნური ინტელექტის განვითარების შეჩერებას ისახავს მიზნად და საკმაოდ მკაცრ სადამსჯელო ზომებს ითვალისწინებს. კანონპროექტით დაწესებული შეჩერებისა და აკრძალვების დამრღვევ ორგანიზაციებსა და დეველოპერებს 20 წლამდე პატიმრობა ემუქრებათ. მსგავსი სასჯელი უკანონო ბირთვული იარაღის შექმნაში დამნაშავედ ცნობილ პირსაც შეიძლება მიესაჯოს.

ახალ ამბებში უცებ გახშირდა სერიოზული შეშფოთება, რომ ხელოვნური ინტელექტი შესაძლოა ზედმეტად გაძლიერდეს. მან შეიძლება კაცობრიობის მომავალსაც კი შეუქმნას საფრთხე. ამასთან, რიგით დამკვირვებლებს შესაძლოა გაუკვირდეთ, რომ ინდუსტრიის ლიდერებიც, მათ შორის სემ ალტმანი, დარიო ამოდეი და ილონ მასკი, ამ მოსაზრებას ეთანხმებიან. მოსალოდნელი საფრთხის გამო პოლიტიკოსები მოქალაქეების დასაცავად კანონების შემოღებას ცდილობენ.

USA Today-ის ცნობით, სენდერსის კანონპროექტი „დღემდე ხელოვნურ ინტელექტთან დაკავშირებული ყველაზე რადიკალური კანონმდებლობაა“. კონგრესში მას, სავარაუდოდ, ძლიერი წინააღმდეგობა შეხვდება, განსაკუთრებით ბიზნესის მხარდამჭერი დემოკრატებისა და ტრამპის მოკავშირე რესპუბლიკელებისგან. თუმცა ინდუსტრიის ლიდერების ბოლო განცხადებები, როგორც ჩანს, ხელოვნური ინტელექტის განვითარების შენელებისა და უფრო მკაცრი ზედამხედველობისა და რეგულირების მოწოდებებს ემთხვევა. ამიტომ შესაძლოა პოლიტიკოსებმა გამონაკლისის სახით რაიმეზე შეთანხმება შეძლონ.

კანონპროექტის სრული სახელწოდებაა „ხელოვნური სუპერინტელექტის აკრძალვისა და მოწინავე ხელოვნური ინტელექტის განვითარების დროებით შეჩერების აქტი“. მის კონკრეტულ ფორმულირებაში მთავრობას ახალი, მინისტრთა კაბინეტის დონის ფედერალური უწყების შექმნა ევალება. უწყებამ უნდა შეძლოს, „საზოგადოება ხელოვნური ინტელექტის საფრთხეებისგან დაიცვას, მათ შორის ხელოვნური სუპერინტელექტის აკრძალვის აღსრულებით“. აშშ-ში მკაცრი სასჯელების დაწესების გარდა, კანონპროექტი საერთაშორისო შეთანხმებებით, მოკავშირეებთან კოორდინაციითა და სხვა ზომებით „მთელ მსოფლიოში სუპერინტელექტის აკრძალვას“ ითხოვს.

ხელოვნური ინტელექტის განვითარების საკითხზე დაპირისპირებულ ორივე მხარეს ბევრი საინტერესო არგუმენტი აქვს. მაგალითად, რთულია იმის მტკიცება, რომ ეროვნული უსაფრთხოებიდან გამომდინარე, აშშ-მ განვითარება მაქსიმალური სიჩქარით არ უნდა განაგრძოს. მეორე მხრივ, ხელოვნური ინტელექტის პანდორას ყუთის გახსნამ შესაძლოა მთელი კაცობრიობა დედამიწის პირიდან აღგავოს. ასეთ პერსპექტივასთან შედარებით გეოპოლიტიკური შეშფოთება უმნიშვნელო უკმაყოფილებად მოჩანს.

არსებობს სხვა ვარაუდებიც, თუ რატომ უჭერენ ხელოვნური ინტელექტის მაგნატები მოულოდნელად მხარს რეგულირებას. ზოგიერთი კრიტიკოსის აზრით, მათ შესაძლოა შესაძლებლობები ეწურებოდეთ და კერძო ინვესტიციებს მოგების მიღების დამაჯერებელ გზებთან ვეღარ ათავსებდნენ. ამიტომ მათ ახლა შეიძლება კომერციულად დაფინანსებული მოდელის შეცვლა სურდეთ. მისი ადგილი მთავრობის მიერ დაფინანსებულმა „მანჰეტენის პროექტი II“-მა უნდა დაიკავოს, ხოლო მათ შემზარავად ძლიერ ხელოვნურ ინტელექტს სახელმწიფო დაიცავს.