უკრაინამ ჯარისკაცი დრონით გადაარჩინა

უკრაინამ შთამბეჭდავი მისია შეასრულა: პირველად დაჭრილი ჯარისკაცი ფრონტის ზონიდან დრონით გაიყვანეს. ARD-სთან ინტერვიუში ის ჰყვება, როგორ განიცადა საკუთარი გადარჩენა.

კოსტიანტინ ვლასენკომ ფრონტის პოზიციაზე თითქმის 500 დღე გაატარა. თებერვალში რუსეთის დრონის თავდასხმისას მისი ერთადერთი თანამებრძოლი დაიღუპა, თავად ვლასენკო კი მძიმედ დაიჭრა.

ვლასენკოს თქმით, გადარჩენა ორივე ფეხის თავად ამპუტაციით შეძლო. მან ARD-ს ინტერვიუში თქვა: „აპრილში მარცხენა ფეხი მომიკვდა, რადგან ნამსხვრევებით იყო სავსე. მაისში კი მარჯვენა ფეხი მოვიჭერი, რადგან გადაადგილებაში ხელს მიშლიდა“.

ვლასენკო შენობის ნანგრევებში სრულიად მარტო ეძებდა თავშესაფარს. მისი ქვედანაყოფი მას დრონით აწვდიდა წყალს, საკვებს, წამლებს და საყვარელ წიგნსაც კი. ჯარისკაცს იქ გატარებული ყოველი დღე უსასრულობად ეჩვენებოდა.

ვლასენკომ თქვა: „დრო გაჩერებულია. მგონია, ერთი საათი გავიდა, სანამ რაღაცების დამახსოვრებას ვცდილობდი, ბავშვობის მოგონებების, ჩემს ცოლსა და შვილზე ფიქრის. როცა მგონია, რომ ერთი საათი გავიდა, საათს ვუყურებ და ვხედავ, რომ მხოლოდ ერთი წუთია გასული. ეს ყველაზე რთული იყო“.

ბოლოს მისმა თანამებრძოლებმა ვლასენკოს იქიდან გამოყვანისა და უსაფრთხო ადგილზე გადაყვანის გზა იპოვეს. ახლა, ოქტომბერში, მათ ვლასენკოს დრონით გაყვანა შეძლეს.

ქვედანაყოფი მისიას ორი თვის განმავლობაში გეგმავდა უკრაინულ თავდაცვით კომპანია გურზუვ დეფენსთან (Gurzuv Defence) ერთად. კომპანია დიდ დრონებს აწარმოებს. მათ სამიზნეებზე თავდასხმისა და დაზვერვისთვის იყენებენ, ასევე ლოჯისტიკური მიზნებისთვის. ახლა კი ამ გზით პირველად ადამიანი გაიყვანეს.

დრონის მწარმოებლის წარმომადგენელმა ივანმა თქვა: „ეს ძალიან სახიფათო მისია იყო. იმ ტერიტორიაზე გადავფრინდით, სადაც ბრძოლები მუდმივად მიმდინარეობს. ჰაერში მტრის ათობით დრონი პატრულირებს და დაფრინავს“.

დრონს 16 კილომეტრზე მეტი მანძილის გასავლელად 15 წუთი დასჭირდა. ქვედანაყოფის ვიდეოკადრებში ჩანს, როგორ დაფრინავს ვლასენკო 100 მეტრის სიმაღლეზე. ის დრონზე ღვედებით არის მიმაგრებული.

ვლასენკომ თქვა: „ყველაფერი კარგად მიდიოდა, თავს საკმაოდ კარგად ვიკავებდი. მაგრამ როცა მდინარე ოსკილი დავინახე და მივხვდი, რომ მასზე უნდა გადავფრენილიყავი, გავიფიქრე: „რა? ცურვა არ ვიცი. რუსებმა თუ ჩამოაგდეს და წყალში ჩავვარდი, იქიდან ვეღარ ამოვალ““. ვლასენკოს თქმით, მისმა ბიჭებმა იხუმრეს: „ტყეში რომ ჩავარდნილიყავი, ადგებოდი და გაიქცეოდი?“

ჯარისკაცს ახლა რეაბილიტაციის ხანგრძლივი კურსი ელის. შემდეგ ის ოჯახთან ერთად შეეცდება, აინაზღაუროს ყველა ის სასიამოვნო მომენტი, რომელიც გამოტოვა. ვლასენკომ თქვა: „როგორც მამამ, მაპატიეთ გამოთქმისთვის, ყველაფერი გავაფუჭე. მამა ომში წავიდა და ერთადერთი ქალიშვილის ქორწილი გამოტოვა. ვერავინ იფიქრებდა, რომ იქიდან ვეღარ გამოვიდოდი“.