მერცი და მაკრონი უსამართლო ვაჭრობის წინააღმდეგ მკაცრ ზომებს ითხოვენ

ლიდერებმა განაცხადეს, რომ ევროკავშირის ხელთ არსებული მექანიზმები საკმარისი აღარ იყო.

მიმართვაში არც ერთი კონკრეტული ქვეყანა არ დაუსახელებიათ. თუმცა, ის ყველაზე მეტად ჩინეთის სავაჭრო პოლიტიკას, მასთან ევროკავშირის უზარმაზარ დეფიციტსა და გარკვეულ საკვანძო ნედლეულზე დამოკიდებულებას უკავშირდებოდა. კიდევ ერთი სავარაუდო სამიზნე აშშ იყო, განსაკუთრებით საბაჟო ტარიფების მოყვარული პრეზიდენტის, დონალდ ტრამპის, ამჟამინდელი არაპროგნოზირებადი სავაჭრო პოლიტიკის პირობებში.

მიმართვა ევროკავშირის ვაჭრობის კომისრის, მაროშ შეფჩოვიჩის, პეკინში დაგეგმილ ვიზიტამდე რამდენიმე დღით ადრე გავრცელდა.

ევროკომისიის პრეზიდენტ ურსულა ფონ დერ ლაიენისთვის გაგზავნილი ერთობლივი წერილი ბრიუსელს ორი ახალი ზომის შემოღებისკენ მოუწოდებდა.

პირველი ზომა მომწოდებლების დივერსიფიკაციასა და ცალკეული კომპანიების მომწოდებლებზე გადაჭარბებული დამოკიდებულების თავიდან აცილებას ისახავდა მიზნად.

მეორე ზომა გამონაკლის გარემოებებში სხვა ქვეყნისთვის ევროპულ ერთიან ბაზარზე წვდომის დაჩქარებული წესით შეზღუდვას ითვალისწინებდა.

მერცმა და მაკრონმა დაწერეს, რომ ამ ზომის გამოყენება შესაძლებელი იქნებოდა იმ შემთხვევებში, „როდესაც მესამე ქვეყნები პოლიტიკური ან ეკონომიკური საშუალებებით მიზანმიმართულად ცდილობენ თანაბარი კონკურენციისა და სამართლიანი საბაზრო პირობების აღდგენის ხელყოფას, რაც ჩვენს ერთიან ბაზარზე სერიოზულ და სისტემატურ დარღვევებს იწვევს“.

საფრანგეთისა და გერმანიის ლიდერები ეკონომიკური ზრდისა და სახელმწიფო ხარჯების დაბალანსებას ცდილობენ. მათ განაცხადეს, რომ გლობალური კონკურენტუნარიანობის შენარჩუნებასთან დაკავშირებული სირთულეები და საკვანძო ნედლეულის გარკვეულ მომწოდებლებზე დამოკიდებულება ევროკავშირისთვის „გეოეკონომიკურ რისკებს“ ქმნიდა.

მათ დაწერეს: „ღია და წესებზე დაფუძნებულ სავაჭრო სისტემას ვაჭრობის ინსტრუმენტად გამოყენება, ბაზრის სისტემურად დამახინჯებელი პრაქტიკა და გლობალური მაკროეკონომიკური დისბალანსი მასშტაბურად აზიანებს. ეს ყველაფერი ჩვენი კომპანიებისთვის თანაბარ კონკურენტულ პირობებს, ჩვენი, როგორც სუვერენული საკვანძო სამრეწველო მწარმოებლის, პოზიციასა და ინოვაციების უნარს ასუსტებს, რაც მზარდ დამოკიდებულებასა და გეოეკონომიკურ რისკებს იწვევს“.

ორშაბათის წერილი ევროკავშირის დიპლომატიურ წრეებში „არაოფიციალური დოკუმენტის“ სახელითაა ცნობილი. ასეთი დოკუმენტები არასავალდებულო და არაფორმალურია. ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოები და ინსტიტუტები მათ იდეების შეთავაზებისა და დისკუსიების დასაწყებად იყენებენ ისე, რომ ოფიციალური პოზიციის ვალდებულებას არ იღებენ.