რუსული დარტყმის შემდეგ უკრაინელები კომიშუვახის სკოლის ნანგრევებში დაკარგულებს ეძებენ

თუ ყველა დაკარგულის დაღუპვა დადასტურდა, ეს რუსეთის მიერ მშვიდობიანი მოსახლეობის წინააღმდეგ ჩადენილი ყველაზე სასიკვდილო დარტყმა იქნება მარიუპოლის თეატრის დაბომბვის შემდეგ. თეატრი თავშესაფრად გამოიყენებოდა. რუსეთმა მას 2022 წლის 16 მარტს, უკრაინაში სრულმასშტაბიანი შეჭრის დასაწყისში შეუტია. „ასოშიეიტედ პრესის“ (Associated Press) გამოძიების თანახმად, რომელმაც ადგილზე ჟურნალისტები გაგზავნა, იმ დაბომბვას დაახლოებით 600 ადამიანი შეეწირა. თუმცა, ეს რიცხვი ვერ დადასტურდა, რადგან მოსკოვის მიერ ოკუპირებულ ტერიტორიებზე დამოუკიდებელი გამოძიების ჩატარება შეუძლებელი იყო. მას შემდეგ უკრაინაში მშვიდობიანი მოსახლეობის წინააღმდეგ სხვა დარტყმებიც განხორციელდა. მათ შორის იყო 2022 წლის აპრილში კრამატორსკის რკინიგზის სადგურის დაბომბვა, რომელსაც 55 ადამიანი ემსხვერპლა.

„დრონი, დრონი!“ ყვირიან კომიშუვახში პოლიციელები. ისმის სროლა: უკრაინელი ძალები ცდილობენ, რუსული დრონი ჩამოაგდონ, რომელიც ტერიტორიას უვლის. ერთი საათით ადრე კიდევ ერთი დრონი მიწის გზაზე, იმავე ქუჩაზე აფეთქდა. ამ დროს ქალი სახლის შესასვლელთან საუბრობდა. ნამსხვრევები მას მოხვდა და პოლიციის მანქანით გაიყვანეს.

ველოსიპედიანი ინა მიწისქვეშა სკოლის მოპირდაპირედ მდებარე ხის სახლის შემორჩენილ ნაწილში შეაფარა თავი. შორიდან ახალი დრონის ჩამოსაგდებად სროლის ხმები ისმის. სახლის ყველა ოთახი დამწვარია, ეზოში კი ბევრი ხე დაზიანებულია. სოფლის ბევრ სახლს მსგავსი ნგრევა აქვს. 2 ნოემბრის დარტყმამდე სოფელში 400 ადამიანი ცხოვრობდა.

კომიშუვახა ფრონტის ხაზიდან დაახლოებით 20 კილომეტრშია და იქ მისვლა სულ უფრო რთულდება. ზაპოროჟიეს ქალაქიდან სოფლისკენ მიმავალი მთელი გზა დრონებისგან დამცავი ბადეებითაა დაფარული. გზაზე რამდენიმე დამწვარი მანქანაა, დრონების აღმომჩენი მოწყობილობები კი ზოგჯერ ხმამაღლა განგაშს რთავს.

„მიუხედავად იმისა, რომ ამჟამად ფრონტის ხაზი არ გადაადგილდება, ვითარება უფრო რთულია, რადგან ახლა მეტი დრონი და მართვადი ბომბი მოდის, განსაკუთრებით იმ ადგილებში, სადაც მშვიდობიანი მოსახლეობა ცხოვრობს“, ამბობს 153-ე ბრიგადის მეთაური, ბუხალტერი, როგორც მის სამკერდე ნიშანზე წერია. ბრიგადა ამ ტერიტორიას იცავს.

„ადრე ხელები სულ თბილი მქონდა. დარტყმის შემდეგ ნერვიულობისგან გამიცივდა“, ამბობს ინა და დამწვარი სახლის კედელს ეყრდნობა. ტრაგედიის დილით ის ველოსიპედით მიდიოდა, როცა პირველი აფეთქებები გაიგონა. „ის ოთხი მართვადი ბომბი! ყველაფერი დაინგრა. ეს პირველი დარტყმა იყო“, იხსენებს ქალი. შემდეგ კიდევ ოთხი აფეთქება მოხდა. ბოლოს კი „გრუხუნი“ გაისმა, როგორც ინა ФАБ-3000-ის აფეთქების ხმას აღწერს. ეს ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი ბომბია, რომელიც რუსეთმა შეჭრის დაწყებიდან უკრაინაში გამოიყენა. „სხვა აფეთქებებისგან განსხვავებული იყო, ისე ხმამაღლა არ გაისმა. ვიფიქრე, რომ „შაჰედი“ იყო, უფრო დიდი დრონი“, ამბობს ის.

პოლიციელი ვიტალი ჰორეცკი იმ დროს სოფელში შედიოდა. ისიც ამბობს, რომ აფეთქება სხვა მართვად ბომბებზე უფრო ჩუმი იყო. თუმცა, მაშინვე ყველაფერი შეირყა და ცაზე კვამლის დიდი სოკო გაჩნდა, რომელიც ვიტალიმ ტელეფონით გადაიღო. რამდენიმე წუთით ადრე მან რადიოთი გააფრთხილა ოთხი პოლიციელი, რომლებიც სკოლამდე ჰუმანიტარული დახმარების ჯგუფს აცილებდნენ. ვიტალიმ მათ უთხრა, რომ ახალი მართვადი ბომბი მოდიოდა და მოსახლეობისთვის მიწისქვეშა თავშესაფარში გადასვლა ერჩიათ.

„მერე მითხრეს, რომ ФАБ-ი მიწისქვეშა ფენების გასარღვევად იყო შექმნილი. ამიტომაც მოხდა ის, რაც მოხდა“, ამბობს ინა. ამ სიტყვებით ის გულისხმობს, რომ ბომბმა ბეტონის ფილა გაარღვია, რომელიც სკოლას ფარავდა. სკოლა სოფელში მიწისქვეშ, ევროკავშირის დაფინანსებით აშენდა და 2025 წელს გაიხსნა. ვიტალის ოთხი პოლიციელი კოლეგა და მეგობარი დაიღუპა, ისევე როგორც მაშველთა სამსახურის ორი თანამშრომელი.

დარტყმის შემდეგაც რუსული დრონები სოფელს თავს ესხმოდნენ. რამდენიმე ბომბი სხვა ადგილებში ჩამოვარდა, მათ შორის სკოლასთანაც, როცა სამაშველო სამუშაოები დაიწყო. ერთი სახანძრო მანქანა დაიწვა.

„რამდენიმე დარტყმა მოამზადეს, რათა ხალხი იმ ადგილას მისულიყო, რომელიც ამ მხარეში ყველაზე უსაფრთხოდ მიაჩნდათ. ხალხი მივიდა, მათ კი ცინიკურად შეუტიეს და დახოცეს“, ამბობს კომიშუვახის მერი იური კარაპეტიანი. „ასეთი ბომბებით ბინ ლადენის ან ნებისმიერი სხვას განადგურება შეეძლოთ. მაგრამ არა მშვიდობიანი მოსახლეობის დაბომბვა, რომელიც უბრალოდ პურის მისაღებად მივიდა, რომ ეცოცხლა“, დასძენს ის. კარაპეტიანი ზაპოროჟიეს სასაფლაოსთან დგას, ხელში კი ვარდების თაიგული უჭირავს. ამ დღეებში თემში გამართული მრავალი დაკრძალვიდან ის ერთ-ერთს ესწრება. მათ შორის იყო მისი მეუღლის, ნატალიას დაკრძალვაც. ნატალია თავშესაფარში ჰუმანიტარული დახმარების დარიგებას კოორდინირებდა.

„კარგად მესმის, რამდენად სახიფათოა, როცა სამხედროები სამოქალაქო ობიექტში არიან. დამიჯერეთ, იქ სამხედროების ყოფნას არასოდეს დავუშვებდი“, ამბობს მერი და უარყოფს რუსეთის ვერსიას, რომლის თანახმადაც მიწისქვეშა სკოლა ერთ-ერთი ბრიგადის დროებითი შტაბი იყო.

„ჩემი ექიმი იმ დღეს დაიღუპა“, ამბობს ინა და წასასვლელად ემზადება. „არ ვიცი, რას ვიზამ, როცა წამლები გამითავდება“.

თემებიბუხალტერივიტალი დროზდივიტალი ჰორეცკიინაიური კარაპეტიანინატალიაასოშიეიტედ პრესიზაპოროჟიეკომიშუვახამარიუპოლი

გამოქვეყნდა 11 ნოემბერი, 2026