საბერძნეთი თავშესაფარზე უარის მქონეთა ევროკავშირიდან სწრაფად გაგზავნას ითხოვს

საბერძნეთის მიგრაციის მინისტრმა თანოს პლევრისმა ინტერვიუში განაცხადა, რომ ქვეყნების ე.წ. ძირითადი ჯგუფი 2027 წლის პირველ ნახევარში საცდელი პროექტის ამოქმედებას გეგმავს. დანია, ავსტრია, საბერძნეთი, გერმანია და ნიდერლანდები თავშესაფარზე უარის მქონე პირების ბლოკის გარეთ შერჩეულ ქვეყნებში გაგზავნას აპირებენ.

პლევრისმა დასძინა, რომ პროექტი სრულად წლის მეორე ნახევარში უნდა ამოქმედდეს. ეს პერიოდი ივლისში ევროკავშირის საბჭოს მორიგე თავმჯდომარეობის საბერძნეთისთვის გადაცემას ემთხვევა. ინიციატივა იმ დროს გაჩნდა, როცა ევროპა უკვე ათი წელია მიგრაციულ კრიზისს ებრძვის. კრიზისმა კონტინენტის მასშტაბით პოპულისტურ-ნაციონალისტური პარტიების მხარდაჭერა გაზარდა.

პლევრისმა ხაზი გაუსვა, რომ გეგმა დაბრუნების ობიექტების შექმნას არ ითვალისწინებს და სანაცვლოდ დაბრუნების ქვეყნებს განსაზღვრავს. მან თქვა: „ჩვენ არ ვსაუბრობთ ცენტრებზე იმ გაგებით, რომ თავშესაფარზე უარის მქონე პირი მესამე ქვეყანაში დახურულ დაწესებულებაში იგზავნება. თუ თავშესაფარზე უარი გითხრეს, ან წარმოშობის ქვეყანაში დაბრუნდები, ან ევროკავშირის გარეთ მდებარე მესამე ქვეყანაში“.

საკითხის მცოდნე ევროკავშირის ორი დიპლომატის თქმით, პირველი შეთანხმება რუანდასთან გაფორმდება. მათ საკითხზე თავისუფლად საუბრისთვის ანონიმურობა მიენიჭათ. გავრცელებული ცნობით, დაბრუნების შესაძლო ქვეყნებად უგანდასა და უზბეკეთსაც განიხილავენ.

პლევრისმა განაცხადა, რომ განსახილველ ქვეყნებში უკვე ბევრი მიგრანტი და მათი განთავსებისთვის ბანაკებია. მისი თქმით, ძირითადი ჯგუფის ქვეყნები „მზად არიან ნებისმიერი ფორმატისთვის, რომელსაც იქაური ქვეყნები მოისურვებენ, იქნება ეს ბანაკები თუ უფრო ფართო ინტეგრაციის პროგრამები“.

რუანდა მიგრანტების სხვა ქვეყნებში გადაყვანის რამდენიმე გეგმის ცენტრში მოექცა. გაერთიანებულმა სამეფომ 2022 წელს კიგალისთან საკამათო, მრავალმილიონიანი შეთანხმება გამოაცხადა. ის თავშესაფრის მაძიებლების რუანდაში დეპორტაციასა და იქ მათი განაცხადების განხილვას ითვალისწინებდა. მრავალწლიანი სამართლებრივი დავების შემდეგ სქემა გაუქმდა.

პლევრისის მიერ შეთავაზებული ვადები შესაძლოა ამბიციური აღმოჩნდეს, რადგან შეთანხმების რამდენიმე გადამწყვეტი ნაწილი ჯერაც გაურკვეველია. მინისტრის თქმით, ძირითადი ჯგუფის წევრები ამჟამად საერთაშორისო ორგანიზაციებთან მონიტორინგის პროცესების შექმნას განიხილავენ. ამ პროცესებმა იმ მესამე ქვეყნებში ადამიანის უფლებების დაცვა უნდა უზრუნველყოს, სადაც მიგრანტებს გააძევებენ.

პლევრისმა დასძინა: „ცხადია, ამ უფლებამოსილებას სხვაგან არ გადავიტანთ. საერთაშორისო ორგანიზაციების გამოცდილება და ადგილზე ყოფნა გვჭირდება, მაგრამ პასუხისმგებლობა ერთობლივად ხუთ ქვეყანას ეკისრება“.