უდი ქრისტიანები ყარაბაღის მონასტრებში ღვთისმსახურებას ატარებენ

ადგილობრივი თემებისა და ოფიციალური პირებისთვის ამ ძეგლებს მხოლოდ რელიგიური დანიშნულება არ აქვს. მათი მეშვეობით ისინი რეგიონში ქრისტიანული იდენტობის დაცვას წარმოაჩენენ.

რეგიონის ქრისტიანული მემკვიდრეობისა და რელიგიური ტრადიციების შესასწავლი სამთავრობო პროგრამის ფარგლებში, ევრონიუსი (Euronews) და სხვა მედიასაშუალებები უდი ქრისტიანების მრევლს შეხვდნენ. მათ აზერბაიჯანის აღდარის რაიონში, სოფელ ვანგლის მახლობლად მდებარე განძასარის უძველეს მონასტერში ღვთისმსახურება ჩაატარეს. ჟურნალისტები ასევე გაესაუბრნენ მონასტრის დაცვისა და მოვლა-პატრონობის პროცესში ჩართულ წარმომადგენლებს.

თავადმა ჰასან-ჯალალ დაუფლამ მონასტრის მთავარი ეკლესია 1216-1238 წლებში ააგო. აზერბაიჯანი მას კავკასიის ალბანეთის ქრისტიანულ ტრადიციას უკავშირებს, სომხეთი კი სომხურ სამოციქულო ტრადიციას მიაკუთვნებს. ეს ურთიერთსაპირისპირო ინტერპრეტაციები ორ ქვეყანას შორის ისტორიულ სამშვიდობო პროცესს კვლავ ართულებს.

უდი ხალხი აზერბაიჯანის მკვიდრი, უპირატესად ქრისტიანი ეთნიკური ჯგუფია. ისინი ძირითადად სოფელ ნიჯში ცხოვრობენ.

მომლოცველებისთვის განძასარში დაბრუნება ღრმა ისტორიული კავშირის აღდგენას ნიშნავს.

ალბანურ-უდიური ქრისტიანული თემის თავმჯდომარის მოადგილემ დანაქარი რაფიკ არამიმ განაცხადა: „დღეს, დამოუკიდებლობის მოპოვების წყალობით, ჩვენი წმინდა მამების აშენებულ მონასტერში ვიმყოფებით. ჩვენი ისტორიით ვამაყობთ“. მან ხაზი გაუსვა მშობლიურ უდიურ ენაზე ღვთისმსახურების ჩატარების ემოციურ მნიშვნელობას.

აზერბაიჯანის უდიური თემი თავის მემკვიდრეობასთან დაკავშირებულ ისტორიულ ქრისტიანულ ძეგლებში მომლოცველობას აწყობს. მათ შორისაა ყარაბაღის რეგიონში მდებარე ხუდავანგის, აღოღლანისა და ამარასის მონასტრები. აზერბაიჯანი დაცვის პროგრამაში მათ ყარაბაღის ისტორიულ ქრისტიანულ ძეგლებად მოიხსენიებს.

ხუდავანგი ქელბაჯარის რაიონში მდებარეობს, აღოღლანის მონასტერი ლაჩინის რაიონში, ხოლო ამარასის მონასტერი ხოჯავენდის რაიონშია.

ქრისტიანობას დღევანდელი აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე ხანგრძლივი ისტორია აქვს. ქვეყანა მუსლიმების, ქრისტიანებისა და ებრაელების მშვიდობიანი თანაცხოვრებით ამაყობს. შაქის ისტორიული ცენტრის შესახებ იუნესკოს (UNESCO) დოკუმენტაციის თანახმად, რეგიონში ქრისტიანობა ჯერ კიდევ ჩვენი წელთაღრიცხვის პირველ საუკუნეში გავრცელდა.

ამ ისტორიასთან დაკავშირებული ერთ-ერთი მთავარი ძეგლი შაქის მახლობლად, ქიშში მდებარე ეკლესიაა. უდი ქრისტიანების უფრო ფართო მემკვიდრეობა ასევე წარმოდგენილია გაბალის რაიონის სოფელ ნიჯში, სადაც უდიური თემი ქრისტიანულ სარწმუნოებას კვლავ მისდევს.