უკრაინელი საბრძოლო მყვინთავები დრონების ეპოქისთვის ემზადებიან

ცვლილების მასშტაბზე ჯგუფის მეთაური კუზია საუბრობს. 21 წლის მებრძოლი დანაყოფს 2024 წელს საკუთარი ნებით შეუერთდა. წვრთნისას ის ჯგუფს ხელმძღვანელობს. კუზიას თქმით, მოწინააღმდეგის მრავალი დრონის გამო განსაკუთრებით სახიფათო წყლიდან ამოსვლის მომენტი გახდა. ოპერაციის დაგეგმვას, რომელსაც ადრე რამდენიმე დღე სჭირდებოდა, ახლა შესაძლოა ერთი თვე ან მეტი დასჭირდეს.

ტექნოლოგია უკრაინულ მხარესაც ახალ შესაძლებლობებს აძლევს. დანაყოფის ცნობით, მყვინთავებს უფრო ახალი წყალქვეშა აპარატები, სანავიგაციო სისტემები და მყვინთავის კომპიუტერები აქვთ. უკრაინა შავ ზღვაში რუსეთის სამხედრო ხომალდების წინააღმდეგ საზღვაო დრონებსაც იყენებს.

კუზიას თქმით, უპილოტო სისტემები საბრძოლო მყვინთავებს ზედმეტს არ ხდის. გემზე შეტევა დღეს შორიდან, საზღვაო დრონით შეიძლება, მაგრამ მანქანები სხვა ამოცანებს ჯერ ვერ ასრულებენ. კუზია ამბობს: „ნაპირზე გადასვლა, სანაპიროს გაწმენდა, დაზვერვა და მომდევნო ძალებისთვის პლაცდარმის შექმნა საზღვაო დრონებს ჯერ ნამდვილად არ შეუძლიათ“.

წყალქვეშა აპარატებს მებრძოლების დიდ მანძილზე გადაყვანა შეუძლია. სანავიგაციო სისტემები მათ ხილვადობის გარეშეც სწორი კურსის შენარჩუნებაში ეხმარება. თუმცა დანიშნულების ადგილზე დაზვერვა, გადაწყვეტილების მიღება და მოქმედება თავად ჯარისკაცებს უწევთ. კუზიას თქმით, მოწყობილობები მუდმივად ვითარდება და სამხედროებმა ისინი არსებულ პროცედურებში უნდა ჩართონ.

მელიას თქმით, ჯარისკაცებს შორის უშუალო ბრძოლისთვის მომზადება საკმარისი აღარ არის. ერთ მოწინააღმდეგეს რამდენიმე ტექნიკური სისტემის მართვა შეუძლია. მელია ამბობს: „როცა ხმელეთზე ან წყალში ხარ, ნაკლები შანსი გაქვს, ვიდრე პულტთან მჯდომ ადამიანს“.

33 წლის მყვინთავი მეტსახელად „ბერლინი“ დიდხანს გერმანიაში ცხოვრობდა. ის უკრაინის არმიასა და სპეციალურ დანაყოფს 2024 წელს შეუერთდა. ბავშვობაში ბევრ ზაფხულს ყირიმში ატარებდა და ომის შემდეგ იქ დაბრუნება სურს.

„ბერლინის“ თქმით, რუსეთთან შედარებით უკრაინის მთავარი ნაკლი ნაკლები პირადი შემადგენლობაა. მისი პასუხი ტექნოლოგიების გამოყენებაა. ის ამბობს: „თუ ნაკლები ვართ, უფრო ჭკვიანურად უნდა ვიმოქმედოთ. სხვადასხვა დრონი უნდა გამოვიყენოთ, როგორც საზღვაო, ისე ჰაერში მოქმედი“. მისივე თქმით, უკრაინა-რუსეთის ომმა აჩვენა, რომ ყველა ცნობილი წესი იცვლება.

კუზიას ადრე წყლის ეშინოდა, ახლა კი წვრთნებსა და ოპერაციებზე მასში საათებს ატარებს. წყალქვეშა აპარატით ხანგრძლივი გადაადგილებისას ხილვადობა შესაძლოა ნულოვანი იყოს. ზოგჯერ სამი ან ოთხი საათის განმავლობაში ის ვერაფერს ხედავს, სასუნთქ აპარატს უსმენს და მოწყობილობას აკონტროლებს.

კუზიას თქმით, შიში ამ საქმის ნაწილია, განსაკუთრებით ნაღმებთან მუშაობისას. მთავარია მისი მართვა. მეთაურმა მიდგომა ასე აღწერა: „ცივი გონება და მომდევნო ნაბიჯების ზუსტი გათვლა“.

21 წლის კუზია ომის შემდეგ ყირიმის სანაპიროზე სახლზე, საკუთარ ვენახსა და შვილებზე ოცნებობს.

თემებილექსუსიმელიაკუზიაბერლინი73-ე საზღვაო სპეციალური ოპერაციების ცენტრიუკრაინარუსეთიკუნძული ზმეინიშავი ზღვაყირიმი

გამოქვეყნდა 15 სექტემბერი, 2026