ჩინეთმა ეროვნული უსაფრთხოების მოტივით გასვლა მეტად შეზღუდა

გაოს თქმით, აკრძალვის საფუძვლები უკიდურესად ფართოდ არის განსაზღვრული: „თუ ისინი, მაგალითად, ჩიპების ან ხელოვნური ინტელექტის მსგავს მგრძნობიარე ტექნოლოგიურ სფეროში მუშაობენ, ხელისუფლებას შეუძლია განაცხადოს, რომ მათი გამგზავრება ეგრეთ წოდებულ სამრეწველო უსაფრთხოებას საფრთხეს შეუქმნის, და მათ გასვლა აუკრძალოს“.

გაოს განმარტებით, ქვეყნიდან გასვლის აკრძალვის გადაწყვეტილებაში მონაწილეობა ადგილობრივი ხელისუფლების თანამშრომლებსაც შეუძლიათ. ტურისტული სააგენტოები ვალდებული არიან, მგზავრობის მიზნის შესახებ ინფორმაციის სისწორე შეამოწმონ. ამის გამო ყველას ეშინია, რომ პასუხისმგებლობა დაეკისრება.

ადამიანის უფლებათა ორგანიზაცია Safeguard Defenders-იც მიიჩნევს, რომ ჩინეთი ქვეყნიდან გასვლის აკრძალვებს უკვე სულ უფრო ხშირად იყენებს. ორგანიზაცია ჩინეთის უზენაესი სასამართლოს მონაცემთა ბაზის მონაცემებზე მიუთითებს. ათი წლის წინ ქვეყნიდან გასვლის აკრძალვა დაახლოებით 90 ჩანაწერში იყო ნახსენები, გასულ წელს კი ეს რიცხვი თითქმის 189 000-მდე გაიზარდა.

ხელისუფლება ქვეყნიდან გასვლას რეგულარულად უკრძალავს უფლებადამცველებსა და მათი ოჯახის წევრებსაც. მრავალი პარტიული და სახელმწიფო მოხელე უკვე წლებია, პირად პასპორტს სამსახურში აბარებს. საზღვარგარეთ გასამგზავრებლად მათ ნებართვა სჭირდებათ.

მსგავსი მოთხოვნები ნაწილობრივ უკვე სკოლებისა და სხვა საჯარო დაწესებულებების თანამშრომლებსაც ეხება. ხელისუფლება ამ კონტროლს სახელმწიფო საიდუმლოების დაცვითა და კორუფციასთან ბრძოლით ხსნის.

Safeguard Defenders-ის გარდა, სხვა მხარეებიც მიიჩნევენ, რომ ახალი წესები უცხოელებისთვისაც ზრდის საფრთხეს. გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ ARD-ის შეკითხვაზე გერმანიის მოქალაქეების შემთხვევების შესახებ ინფორმაცია არ გაავრცელა. თუმცა უწყებამ ვებგვერდზე მოგზაურთათვის ზოგადი გაფრთხილება გამოაქვეყნა: „განსაკუთრებით მაშინ, როცა მიზეზად ეროვნული უსაფრთხოებისა და ინტერესებისთვის საფრთხე სახელდება, ქვეყნიდან გასვლაზე უარის შესახებ ხშირად დამატებით განმარტებას არ იძლევიან. ზოგჯერ აკრძალვის შესახებ პირი მხოლოდ სასაზღვრო პოლიციის შემოწმების დროს იგებს“.

შანხაიში მომუშავე ადვოკატმა რალფ კოპიცმა განაცხადა, რომ ახალი წესები პირველ რიგში ჩინეთის მოქალაქეებს ეხება. თუმცა გერმანულმა კომპანიებმაც სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ: „თანამშრომლების საზღვარგარეთ გაგზავნისას მათ დამატებით უნდა შეაფასონ, შესაძლოა თუ არა, ეს წესი მათაც ეხებოდეს“.

კოპიცის თქმით, მაგალითად, გასარკვევია, სახელმწიფო საწარმოსთან თანამშრომლობისას ჰქონდა თუ არა ტექნიკოსს წვდომა მგრძნობიარე მონაცემებზე.

სავაჭრო სამართლის სპეციალისტმა გაომ განაცხადა, რომ ჩინეთის სახელმწიფო და პარტიული ხელმძღვანელობისთვის მნიშვნელობა მხოლოდ აშშ-თან ტექნოლოგიურ კონკურენციას აქვს. მისი თქმით, არსებული ვითარება მას ჩინეთის გახსნამდე პერიოდს ახსენებს.

გაოს განმარტებით, კომუნისტურ პარტიას სურს, მეწარმეები, ინჟინრები და შეძლებული ადამიანები ქვეყანაში შეინარჩუნოს, თუმცა თვითნებური წესებით საპირისპირო შედეგს აღწევს. მან თქვა: „როცა კედელს აშენებ, ყველა ცდილობს, კიდევ უფრო სწრაფად წავიდეს“.

ARD-ის შეკითხვა Manus-ს, მიეცათ თუ არა დამფუძნებლებს, სიაო ჰუნსა და ძი იჩაოს, ჩინეთის დატოვების უფლება, ჯერჯერობით უპასუხოდ დარჩა.

თემებიიერონ ხრუნევეგენ-ლაუსიაო ჰუნიძი იჩაოჰენრი გაოManusMetaსინგაპურის მენეჯმენტის უნივერსიტეტიჩინეთის კვლევების მერკატორის ინსტიტუტიაშშჩინეთი

გამოქვეყნდა 1 ოქტომბერი, 2026