ტაილანდიდან დეპორტაციის საფრთხის წინაშე მყოფი უიღურები ამბობენ, რომ ჩინეთში „მონებივით“ იცხოვრებენ

აქტივისტების თქმით, ტაილანდიდან ჩინეთში კიდევ ორი უიღურის დეპორტაცია მათ სიცოცხლეს სერიოზულ საფრთხეს შეუქმნის. ერთ-ერთმა მათგანმა თქვა, რომ უკან გაგზავნის შემთხვევაში „მონასავით“ იცხოვრებს.

გასულ წელს ტაილანდის ხელისუფლებამ ჩინეთში 40 უიღური კაცი იძულებით გააძევა, მიუხედავად თავად კაცებისა და გაეროს თხოვნებისა. გავრცელებული ცნობებით, აშშ-მა და კანადამ მათ სხვა ქვეყანაში გადასახლება შესთავაზეს, თუმცა ბანგკოკი, როგორც ჩანდა, პეკინის გაღიზიანებას ერიდებოდა. გაეროს თქმით, დაბრუნებულთა ადგილსამყოფელი კვლავ უცნობია.

ახლა კიდევ ორ კაცს ეშინია, რომ ისინი პეკინის მიერ ამ ეთნიკური ჯგუფის წინააღმდეგ წარმოებული რეპრესიული კამპანიის უახლესი მსხვერპლები გახდებიან. გაერომ ეს კამპანია კაცობრიობის წინააღმდეგ შესაძლო დანაშაულად დაგმო.

ერთ-ერთი კაცის შეყვარებულმა გარდიანს უთხრა, რომ მის მეგობარ ბიჭს, რომლის სახელსაც უსაფრთხოების მიზეზებით არ ასახელებენ, „ჩინეთის გარდა ნებისმიერ ადგილას“ სურს წასვლა.

ადამიანის უფლებათა დამცველმა ორგანიზაციებმა განაცხადეს, რომ ორი უიღური კაცი დეპორტაციის საფრთხის წინაშეა, რადგან ისინი ცოტა ხნის წინ საიმიგრაციო დაკავების ცენტრში გადაიყვანეს. მათ ეშინიათ, რომ ტაილანდის ხელისუფლება კვლავ დაემორჩილება პეკინის ზეწოლას.

Human Rights Watch-ის აზიის დირექტორმა ელეინ პირსონმა მოითხოვა, კაცებს უსაფრთხო მესამე ქვეყანაში გამგზავრების საშუალება მისცენ. პირსონის თქმით, „ტაილანდის წინა მთავრობები წლების განმავლობაში არაადამიანურ პირობებში აკავებდნენ უიღურებს, შემდეგ კი პეკინის მოთხოვნებს ასრულებდნენ და მათ ჩინეთში აგზავნიდნენ, სადაც ისინი იძულებით გაუჩინარებულებად აქციეს“.

კაცები შვიდწლიან პატიმრობას იხდიდნენ 2020 წლის იანვარში საიმიგრაციო დაკავების ცენტრიდან გაქცევის მცდელობასთან დაკავშირებული დანაშაულებისთვის. ისინი 200-ზე მეტი უიღური კაცის, ქალისა და ბავშვის ჯგუფის წევრები იყვნენ. ტაილანდის პოლიციამ ჯგუფი 2014 წელს მალაიზიის საზღვართან დააკავა, მას შემდეგ, რაც ისინი ჩინეთიდან გაიქცნენ.

2014 წლიდან ჯგუფის ქალები და ბავშვები თურქეთში გაათავისუფლეს, კაცები კი ჩინეთში, ცალკეულ ჯგუფებად, გააძევეს. ამ ნაბიჯებს გაეროსა და აშშ-ის სახელმწიფო მდივანმა, მარკო რუბიომ, კრიტიკა მოჰყვა.

უიღურები თურქულენოვანი უმცირესობაა, რომლის წარმომადგენელთა უმეტესობა ჩინეთის სინძიანის რეგიონიდანაა. ჩინეთის ხელისუფლება მათ ათწლეულების განმავლობაში რეპრესიულად და დისკრიმინაციულად ეპყრობა. ამ პოლიტიკის ფარგლებში ასიათასობით ადამიანი კულტურული იდენტობის აღმოფხვრის მიზნით შექმნილ დაკავების ბანაკებში მოათავსეს.